“Στη μνήμη του παππού μου Φραγκίσκου Τσιμπλοστεφανάκη του Εμμανουήλ…”

709

Παππού που είσαι εκεί ψηλά, είδες τον εγγονό σου;
που σήμερα σε τίμησαν με το δισέγγονο σου;

Του Φραγκίσκου Σωμαρακάκη

Όσο θα ζω θα την τιμώ τη μέρα αυτή παππού μου,

που άδικα σας  ‘κτέλεσαν….. δεν το χωράει ο νους μου.

 

Τα μοιρολόγια που έκανε για σένα η γιαγιά μου,

θα τα θυμούμαι ώστε να ζω θα μείνουν στην καρδιά μου!

 

Τους σκύλους που σας σκότωσαν έβριζε όσο ζούσε,

μόνη της εμεγάλωσε πέντε παιδιά απού χε!

 

Την μάνα μου την είχενε πρώτη της θυγατέρα,

μα ο Θεός βοήθησε και είδαν άσπρη μέρα.