Μανόλης Κουμιανάκης ή ΚΡΙ – ΚΡΙ (Μάταλα)

268

Κείμενο – Φωτογραφία: Βασίλειος Κοκοτσάκης

Ήταν ένας καλός άνθρωπος….

Αυτές τις μέρες συμπληρώθηκαν 7 χρόνια από τον ξαφνικό θάνατο ενός δικού μας ανθρώπου…Ενός καλού ανθρώπου…

Αλλά ποια είναι τα χαρακτηριστικά ενός καλού ανθρώπου;

Ο καθ ένας μπορεί να συνεισφέρει στον ορισμό προσθέτοντας επίθετα από μια λίστα τις περισσότερες φορές υποκειμενική. Όλα εξαρτούνται από το πρότυπο του καλού που έχει ο καθ ένας στο μυαλό του και αν συμπίπτει με αυτόν σε μερικά γενικά χαρακτηριστικά.

Συνήθως ο θανών ενδύεται με αίγλη και καταχωρίζεται αυτόματα στους καλούς ανθρώπους , ακόμη και αν δεν έχουμε κάτι να θυμόμαστε .” Ήταν καλός άνθρωπος” , είναι πάντα ένα καλό κατευόδιο ή μία ανάμνηση που συγκινεί και αφήνει μια αύρα γενικής αποδοχής.

Μα ο Μανόλης δεν έγινε καλός άνθρωπος με τον θάνατο του. Ήταν ο ορισμός του καλού ανθρώπου..

Δεν υπέσκαψε, δεν κακολόγησε κανένα, απορροφούσε τις εντάσεις , ήθελε να δίδει χαρά και ξεπερνούσε τις δυσκολίες με το ιστορικό “no stress”

Hταν απλός, δεν ήθελε να ξεχωρίζει, ούτε να ακούει για αυτά που έκανε ή πρόσφερε.

Αγαπούσε όσο τίποτε άλλο την οικογένεια και τον τόπο του.

Αναγνώριζε τα λάθη του , αγανακτούσε γι αυτά αλλά απέφευγε να αγανακτεί για τα λάθη των άλλων.

Ηταν “εκνευριστικά” ντροπαλός αλλά ταυτόχρονα φιλαλήθης , προοδευτικός και ανιδειοτελής.

Αυτός ο ανθρωπος με εντυπωσίασε όταν την άνοιξη 2005 με επισκέφθηκε στο γραφείο μου και χωρίς μεγάλο ομολογώ κόπο , με έπεισε για το όραμα του, το οποίο θα έδιδε επιπλέον προστιθέμενη αξία στον τόπο του μέσω ενός αθλήματος που δεν το γνώριζε καν.

Με εμπιστεύτηκε, με πίστεψε και εγώ τον αγάπησα και με αγάπησε και έζησε να δει να δούμε , τους στόχους του να επιτυγχάνονται. Ακόμη όμως και την ώρα του μεγάλου θριάμβου, ο Μανόλης ήταν διακριτικά , όχι στα φώτα..Οχι όμως για μας γιατί αυτά που μας ενέπνευσε μας φωτίζουν και μας συνοδεύουν στην ζωή μας αφού διαμόρφωσαν κομμάτι του χαρακτήρα μας.

Το ξέρω Μανόλη ότι δεν σου αρέσουν αυτά , αλλά πίστεψε με για μένα τα γράφω…

Γιατί εσύ δεν τα έχεις ανάγκη, ανήκεις στο βουβό πλήθος των καλών ανθρώπων που από ψηλά προστατεύουν και αγαπούν…

Και εσύ Μανόλη είμαι σίγουρος ότι τώρα πλέον θα έχεις ένα παραπάνω λόγο να είσαι ευτυχής κοντά στον Θεό , αφού και ο Θεός θα ευλογεί τον καρπό της κοιλίας της αγαπημένης κόρης σου , η οποία ασφαλώς έχει πολλά να του διηγηθεί για σένα….