Γιάννης Λιονάκης: Πως να μη σκοτωνόμαστε στην παραλιακή…

140

Του Γιάννη Λιονάκη

Ένας ακόμη συνάνθρωπος μας έχασε τη ζωή του απόψε στην παραλιακή..

Αλλά πώς να μη συμβαίνουν;

-Δημιουργήσαμε συνθήκες ανάσχεσης της ταχύτητας με σαμαράκια κλπ;

-Νομοθετήσαμε το όριο των 30 χλμ/ώ;

-Ελέγξαμε την ταχύτητα με τεχνικά μέσα, με κάμερες σταθερές και φορητές;

-Δώσαμε βάρος στην αστυνόμευση ενός δρόμου που οι περισσότεροι κάνουν ράλι σ’ αυτόν;

Το ΛΑΘΟΣ από οδηγό, ή πεζό θα γίνει. Ένας τρόπος υπάρχει να μην έχει τραγικά αποτελέσματα στην πόλη. Χαμηλές ταχύτητες. Αλλά ξέχασα. Αυτοί που παντού πλέον στις πόλεις νομοθετούν τα 30 χλμ, δεν είναι μάγκες σαν εμάς που ..βιαζόμαστε!

Στα 30 οι πιθανότητες να γλιτώσεις είναι πάρα πολλές. Στα 50 λίγες. Στα 80 καμία! Έχετε δει πολλούς να κινούνται ακόμη και με την τήρηση του ορίου των 50 που υπάρχει τώρα;

Επειδή σε παρόμοια πρόταση -αναφορά μου πριν πολλά χρόνια άκουσα απίστευτα πράγματα, να βάλω κάμερες σπίτι μου κλπ, ας κλείσουν όσοι έχουν αντιρρήσεις τα μάτια και να ανοίξουν νοερό ή να επιζητήσουνε ζωντανό διάλογο με τις οικογένειες των θυμάτων και θα καταλάβουν. Κι ύστερα όλοι να το κάνουμε και δικό μας..

Συλλυπητήρια στην οικογένεια του συνανθρώπου μας.