Έρωτας στα χρόνια του Νηπιαγωγείου

137

Γράφει η Ζαμπία Λαζανάκη*

Ο Αντρέας είναι ένα πολύ δυναμικό και πανέμορφο αγόρι. Όλη τη σχολική χρονιά είναι ερωτευμένος με την Μαιρούλα.
Η Μαιρούλα πανέμορφη επίσης.
Εκ φύσεως όμως αδιάφορη στον έρωτα του Ανδρέα.
Εεε μα υπάρχουν και πιο ενδιαφέροντα πράγματα στο σχολείο από τον έρωτα, οι φίλες ,τα κουκλόσπιτα, τα επιτραπέζια, οι ζωγραφιές!
Πάντα όμως γλυκιά και χαμογελαστή.
Την βλέπει ο Ανδρέας και λιώνει σαν παγωτό βανίλια την ακούει και λαμπυρίζουν τα μάτια του σαν πυγολαμπίδες ,της πιανει το χεράκι και ταξιδεύει σε πέντε σύννεφα!
Φαίνεται οι προσπάθειες του, τα ραβασάκια ,οι ζωγραφιές ,η δυναμική προσωπικότητα του, έκαναν την Μαιρούλα να κάμψει την αδιαφορία της και να δεχτεί την πρόταση γάμου του Ανδρέα.
Αλίμονο όμως, όταν ξαναανοίξαμε τα σχολεία στην μετα ϊού εποχή η Μαιρούλα φαίνεται να τον έχει ξεχάσει και ο Άνδρεας ξεκινάει πάλι από την αρχή τις τεχνικές κατάκτησης …και να τα ραβασάκια, οι καρδούλες, οι ζωγραφιές!
Τώρα όμως υπάρχει και ένας άλλος αντίπαλος πιο ισχυρός από τα κουκλόσπιτα! Ο Μάριος.
Η Μαιρούλα του δηλώνει ξεκαθαρα :
“Θα παντρευτώ τον Μάριο”
Τι τώρα …νομίζετε ότι ο Ανδρέας θα το βάλει κάτω;.
Εεε όχι ,όλη τη χρόνια κατάφερε το ακατόρθωτο και λίγο πριν πάρει τα κουβαδάκια του και πάει στην παραλία θα αφήσει ένα Μάριο να του πάρει τον έρωτα του;;

Σχέδιο πρώτο.
Πλησιάζει τον Μάριο και τον ρωτάει αντρίκια και σταράτα.
“Να παίξουμε πέτρα, ψαλίδι, μολύβι, χαρτί και όποιος νικήσει θα παντρευτεί τη Μαιρούλα;”
Δέκα φορές το έπαιξαν,δέκα φορές η πέτρα, το ψαλίδι,το μολύβι και το χαρτί του Μάριου νίκησαν τον Αντρέα!

Σχέδιο δεύτερο.
-Τι θες να σου δώσω για να μην παντρευτείς τη Μαιρούλα;;
Στην νηπιακή γλώσσα ο έρωτας με το γάμο μάλλον είναι συνώνυμα!
Ο Μάριος σκέφτεται ,ένα δευτερόλεπτο, και αρπάζει την ευκαιρία που του δίνει η ζωή να αποκτήσει το όνειρο του και το όνειρο του δεν είναι η Μαιρούλα.
-Θέλω ένα κινητό βόνταφον με κάρτα!!!
-Εντάξει θα στο πάρω!!

Έτσι εύκολα και τίμια εκμηδενήσαμε τον αντίπαλο και τι είναι ένα κινητό μπροστά στο μεγάλο έρωτα;
Εκει όμως που ετοιμαζόμαστε να κλείσουμε όμορφα ,τακτοποιημένα και αναίμακτα αυτήν τη σχολική χρονιά η κυρια έχει την φαεινή ιδέα να ρωτήσει τη Μαιρούλα.
-Μαιρουλα τελικά με ποιον θα σε παντρέψουμε με τον Άνδρεα ή τον Μάριο;

Τι σου είναι όμως αυτές οι κυρίες και οι κύριοι ;
Ρίχνουν λάδι στη φωτιά, πετρέλαιο στο τσουκάλι με το νερό.
Η γλυκιά Μαιρούλα χαμογελάει, παίρνει το ύφος της μοιραίας γυναίκας, που δικαιωματικά της ανήκει και ανακοινώνει:
“Δε θα παντρευτώ ούτε τον Αντρέα ούτε τον Μάριο.
Τον Αριστείδη θα παντρευτώ !!!!”.

Βάζω το χέρι μου στα μάτια μην με τυφλώνει ο άστατος καιρός και βλέπω στον ορίζοντα του Δημοτικού σχολείου κινητά και τάμπλετ να προσγειώνονται στα χέρια του Αριστείδη.
Μπορεί και στα χέρια του Γιάννη, του Μανωλη …
Ποιος ξέρει;
Ο Έρως μόνο!!

Υ.Γ.
Τα γεγονότα είναι πραγματικά!
Τα ονόματα όχι!

* Η Ζαμπία Λαζανάκη είναι Νηπιαγωγός και συγγραφέας παιδικών βιβλίω