Ένα ποίημα στον Άγιο Ραφαήλ ως ένδειξη ευγνωμοσύνης…

113

Της Μαρίας Μαυρουδή*

Ο Άγιος Ραφαήλ είναι ο προστάτης μου Άγιος.

Είναι εκείνος που μου παρέχει απλόχερα τη βοήθεια του και οδηγεί  όλα τα βήματά μου.

Είναι εκείνος που με βοήθησε να ταξιδέψω στον υπέροχο κόσμο της εγκυμοσύνης και με τη βοήθειά του να ξεπεράσω τις δυσκολίες και να αποκτήσω τα δύο μου αγόρια.

Είναι ο αγαπημένος μου Άγιος ο συνοδοιπόρος σε κάθε βήμα της ζωής μου.

Ως ένδειξη ευγνωμοσύνης ο πρώτος μου γιος έχει το όνομά του.

Ο Θεός με αξίωσε και επισκέφτηκα τον τόπο του μαρτυρίου του στη Θέρμη της Λέσβου.

Ο αγιασμένος αυτός τόπος μοιάζει σαν ένα επίγειο παράδεισο.

Η παρουσία του Αγίου είναι αισθητή παντού.

Τα βιβλία που αναφέρονται στη θαυματουργική του δύναμη, αποτελούν βάλσαμο παρηγοριάς στη βασανισμένη ψυχή.

Νεκραναστήσεις ανθρώπων, ψυχολογικά αδιέξοδα, λύσεις σε αναπάντητα ερωτήματα συντελούνται με τη βοήθεια του Αγίου Ραφαήλ και της συνοδείας του, τον Άγιο Νικόλαο και την μικρούλα Αγία Ειρήνη.

Στους αγαπημένους μου Άγιους αφιερώνω το παρακάτω ποίημα:

Ω Ραφαήλ θαυματουργέ των πονεμένων θάρρος και μόνο

με τη σκέψη σου μας φεύγει ένα βάρος.

Με τη μορφή του Μοναχού  τ’ όνειρο αγγίζεις

και ως ιερέας άλλοτε παρηγοριά μας δίνεις.

Κ ο Νικόλαος το χάρισμα έχει να θεραπεύει

σε κάθε είδους πρόβλημα τη λύση να γυρεύει.

Κ η Ειρήνη η μικρή έχει τη θεία χάρη

Τον πόνο που ‘χει η ψυχή γρήγορα να τον πάρει.

Της Μυτιλήνης στήριγμα της Ορθοδοξίας φάρος

κ κάθε πόνου της ψυχής κουράγιο μα και θάρρος.

Όλοι ζητούν τη γιατρειά που δίνουν οι Αγίοι

Κ ένα μεγάλο Ευχαριστώ σιγαντηχεί στα χείλη.

Χρόνια πολλά στο γιό μου.

Η χάρη των Αγίων να μας φωτίζει στο καλό.