Αρκάδι! Το πλοίο που στήριξε την επανάσταση του 1866

602

Τη νύχτα της 29ης προς 30 Απριλίου το θρυλικό πλοίο «ΑΡΚΑΔΙ» φτάνει στον κόλπο Σίσι του Μεραμβέλλου. Με μεγάλη τάξη ξεφώρτωσε το πολύτιμο φορτίο του το οποίο και μεταφέρθηκε με ασφάλεια στο μοναστήρι του Άι – Γιώργη του Βραχασιώτη. Παρέλαβε δε 124 γυναικόπαιδα και στις 30 του Απρίλη ανεχώρησε για τη Σύρα.

Από το βιβλίο του Ν. Σταυρινίδη «Ο καπετάν Μιχάλης Κόρακας και οι συμπολεμιστές του» μεταφέρουμε το παρακάτω απόσπασμα:

Αυτόν τον ακράτητο ενθουσιασμό και την ανείπωτη χαρά δημιούργησε στις ψυχές των κατοίκων των ανατολικωτέρων επαρχιών ο ερχομός του «Αρκαδίου» στις 29 του Απρίλη του 1867. Σχετικά με την εμψύχωση αυτή και την αισιοδοξία που δημιουργήθηκε στις ψυχές των ανθρώπων αυτών και την προθυμία πού έδειξαν κατά την εκφόρτωση γράφει και ό Α. Καββάκης που βρισκόταν μέσα στο «Αρκάδι», στον Μπογιατζόγλου στη Σύρα στις 7 Μαΐου σε μία επιστολή του από το στρατόπεδο του χωριού Κράσι. « Ως σας είναι γνωστόν αφίχθημεν την 29ην παρελθόντος εις το ώρισμένον σημείον. Άμα τη αφίξει μας εύρομεν της παραλίας τους συναδέλφους μετά πλήθους κατοίκων των επαρχιών μας, οίτινες μας περιέμενον ως οι Εβραίοι τον Μεσσίαν, έδραμον μετά πάσης προθυμίας εις την εκφόρτωσιν του πράγματος…. Εντός πέντε ωρών το φορτίον ήτο εις την ξηράν και εν πλήρει ασφαλεία» Και συνεχίζοντας ό Καββάκης γράφει: «Άνδρες και γυναίκες, παιδιά και γέροντες ακόμη, πάντες προσέτρεξαν δια να βοηθήσωσι, διά συνθήματος δε ειδοποίησαν τους κατοίκους. των περί μερών και εν εντός μιας ώρας ευρέθη πλήθος πολύ εις την παραλίαν. Οι δέ κάτοικοι ιδόντες το «Αρκάδιον» ενόμισαν ότι είδον τον σωτήρα των και πίπτοντες πρηνείς χαμαί εδόξαζον τον Θεόν χύνοντας δάκρυα  χαράς».

Και πραγματικά δεν είχαν άδικον να νομίζουν οί δυστυχισμένοι αυτοί κάτοικοι των ανατολικότερων επαρχιών, το θρυλικό «Αρκάδι» ως σωτήρα των και γονατιστοί να ευχαριστούν τον Θεό, γιατί για πρώτη φορά αφότου είχεν αρχίσει η επανάσταση

έβλεπαν να στέλνει η μητέρα Ελλάδα τρόφιμα, πολεμοφόδια και ενισχύσεις σε άνδρες στην επαρχία των. Και σε μια εποχή μάλιστα που ο αιμοβόρος Ομέρ Πασάς ερχόταν ακάθεκτος προς αυτά τα μέρη.