16 Μαΐου σήμερα και η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Αγίου Θεοδώρου του Ηγιασμένου.

Ένα από τα λιγοστά εξωκλήσια του Αγίου που υπάρχουν στη Μεσαρά (ίσως και το μοναδικό) βρίσκεται στην Ενορία των Άνω Μουλίων μέσα στις ελιές και  με θέα τον κάμπο…

Σήμερα τιμάτε η μνήμη του Αγίου, με την παρουσία Τοπικών και Δημοτικών Αρχών, αλλά και αρκετών προσκυνητών.

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Ηγιασμένος

Ο Άγιος Θεόδωρος, ο Όσιος  Πατήρ ημών, ήκμασε επί της βασιλείας Ιουλιανού του Παραβάτου (361-363).

Εχρημάτισε δε μαθητής του Μεγάλου Παχωμίου και ομότροπος εκείνου καταστάς, απήλθε προς Κύριον εν έτει (368).

Τα πλούτη των γονέων του, δεν στάθηκαν ικανά να εμποδίσουν τον ιερό πόθο του Θεοδώρου, ώστε να γίνει μαθητής του μεγάλου αθλητή της ερήμου Παχωμίου.

Αν και νεαρός στην ηλικία, είχε αξιοθαύμαστη εγκράτεια και φρόνηση, ώστε ο Παχώμιος να τον έχει σε μεγάλη υπόληψη.
Εκείνο, όμως, που διέκρινε κανείς ιδιαίτερα στο Θεόδωρο, ήταν οι πολλές του γνώσεις στα ιερά γράμματα.

Ήταν δεινός μελετητής της Αγίας Γραφής, καθώς και παλαιοτέρων συγγραμμάτων σοφών Πατέρων.

Ο Παχώμιος, βλέποντας την ικανότητα του Θεοδώρου, ότι ήταν «δυνατός εν ταις γραφαίς»(Πραξ. ιη’, 24), δηλαδή, δυνατός στη γνώση και την ερμηνεία των Γραφών, όρισε να διδάσκει τους υπόλοιπους αδελφούς του μοναστηριού.

Στην αρχή μερικοί από αυτούς αντέδρασαν, διότι δεν ήθελαν να τους μορφώνει ένα παιδί, όπως χαρακτηριστικά έλεγαν.

Η ικανότητα, όμως, του Θεοδώρου, θεμελιωμένη σε ταπεινό φρόνημα, κατάφερε να πείσει όλη την αδελφότητα να τον ακούει πρόθυμα.

Μάλιστα, μετά από χρόνια, ομόφωνα τον εξέλεξαν Ηγούμενο της Μονής, και πάντα τους υπενθύμιζε το θεόπνευστο λόγο της Αγίας Γραφής, «ταις εντολαίς αυτού μελέτα δια παντός. Και η επιθυμία της σοφίας σου δοθήσεταί σοι» (Σοφία Σειράχ, στ’, 37).

Δηλαδή, τις εντολές του Κυρίου να μελετάς πάντοτε και η σοφία που επιθυμείς, θα σου δοθεί.

Το Μάιο του 367 πέθανε, και δίκαια του δόθηκε ο τιμητικός τίτλος του Ηγιασμένου.