Η ετυμολογία της αποστασίας και η εξ αυτής  κοινοβουλευτική κατάντια

133

Του Τίτου Ταγαράκη*

Με αφορμή τις περί ΑΠΟΣΤΑΣΙΕΣ δοθείσες ετυμολογικές παρερμηνείες, που ακούστηκαν τον τελευταίο καιρό, από κάποιους ενδιαφερόμενους κυρίως για να δικαιολογήσουν το ατόπημα τους, τόσο στις διάφορες συνεντεύξεις τους, όσο στα τηλεοπτικά παράθυρα, στα διάφορα sait, ακόμη και στην ΒΟΥΛΗ, ως ενεργός πολίτης, αισθάνθηκα την ανάγκη, να διατυπώσω ευθέως την πολιτική μου άποψη στο «φαινόμενο» αυτό, χωρίς φυσικά πρόθεση να προσβάλλω κανένα, άποψη διαχρονική, που απορρέει από μια απλή ανάγνωση των όλων των ερμηνευτικών λεξικών και ειδικότερα:

ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ: Ουσιαστική εξέγερση κατά της εξουσίας, αποσκίρτηση από ένα κόμμα και προσχώρηση σε άλλο, με συνθήκες που έχουν έντονο το χαρακτήρα της προδοσίας.

ΑΠΟΣΤΑΤΩ: Στασιάζω, απαρνιέμαι τις αρχές μου και γίνομαι εξωμότης.

ΑΠΟΣΤΑΤΗΣ: Στασιαστής, εξωμότης, ο αρνούμενος τις ιδέες του. Αυτός που φεύγει από κάποιο πολιτικό κόμμα, προδίδοντας το κόμμα και τους ψηφοφόρους του.

Η ετυμολογική ερμηνεία επομένως είναι ξεκάθαρη και δεν επιδέχεται παρερμηνίες. Το μόνο που θα μπορούσε κάποιος με βεβαιότητα να υποστηρίξει περαιτέρω είναι ότι μπορεί να υπάρχουν διαβαθμίσεις στην αποστασία, που κατά την άποψη μου διακρίνονται σε ΑΠΛΗ ΚΑΙ ΑΡΧΙΑΠΟΣΤΑΣΙΑ.

Οποιος δηλαδή απλά έφυγε από το κόμμα του χωρίς να επιφέρει τη διάλυση του μπορεί να χαρακτηριστεί απλά ΑΠΟΣΤΑΤΗΣ,

Οποιος όμως ήταν η αιτία διάλυσης του κόμματος του αυτός με βεβαιότητα είναι ΑΡΧΙΑΠΟΣΤΑΤΗΣ.

Στην προκειμένη περίπτωση, έχομε εξ (6) περιπτώσεις προθύμων βουλευτών,  που έδωσαν «το φιλί της ζωής» και  συνέδραμαν  με στην ψήφο εμπιστοσύνης στην «σωτηρία» του ΣΥΡΙΖΑ, εκείνους που ΑΠΟΣΤΑΤΗΣΑΝ  από τα κόμματα που εξελέγησαν:

β) Μιά καλοπληρωμένη νεοδημοκράτησα, λόγω Υφυπουργείας, η οποία μάλιστα ομνύει  στο όνομα του Εθνάρχη Καραμανλή (που ασφαλώς θα τρίζουν τα κόκκαλα του).

β) Τέσσερις (4) εξ υιοθεσίας από τους ΑΝΕΛ, εκ των οποίων δύο (2) Υπ(Υφ)ουργοί, ένας Ιατρός;;;;; (που έγινε περίγελος με τις παλινωδίες του) και ο Ζουράρις;;; και ακόμη

γ) Ο δικός μας  από το τ.ΠΟΤΑΜΙ.

Αν έπρεπε να καταταγούν σε κατηγορίες, σύμφωνα με την παραπάνω ακριβή έννοια του όρου, η πρώτη μπορούσε να χαρακτηριστεί απλά ΑΠΟΣΤΑΤΡΙΑ των ιδεών της και των νεοδημοκρατών ψηφοφόρων της, οι υπόλοιποί όμως σίγουρα ως ΑΡΧΙΑΠΟΣΤΑΤΕΣ γιατί συνέδραμαν καταλυτικά στην διάλυση  των κομμάτων τους.

Τέλος θα τους παρακαλούσα να σταματήσουν την ετυμολογική κακοποίηση της λέξεως αποστασία, την οποία άλλωστε πιστά υπηρέτησαν και είναι οι τελευταίοι που μπορούν στο όνομα «των ιδεοληψιών» ή του προσωπικού τους συμφέροντος να μας επιβάλλουν να ξεχάσομε τα Ελληνικά μας.

Ασφαλώς και δεν έχουν το δικαίωμα κάποιοι να υποστηρίζουν και μάλιστα με τρόπο προκλητικό πως «καιρό τώρα διαπιστώνουν πως το πολιτικό μας σύστημα  στο σύνολο του βρίσκεται σε αποδρομή????» λες και ίδιοι δεν είναι μέρος του πολιτικού συστήματος, μια και γνωρίζουν καλά το πολιτικό εκκρεμές ή δεν είναι μέρος του προβλήματος της αποδρομής.

Δεν έχουν επίσης το δικαίωμα να υποστηρίζουν στην Βουλή και αλλού ότι ο Κ.ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (χωρίς προς Θεού να θεωρηθώ συνήγορος του) «είναι γιός αποστάτη, και δεν έχει δικαίωμα να ομιλεί για αποστασία», γιατί «στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε  για σχοινί», αφού σύμφωνα με την παραπάνω αυθεντική ερμηνεία του όρου, εκείνοι προσωπικά είναι αρχιαποστάτες;;;;;; γιατί παρά την περί του αντιθέτου απόφαση της πλειοψηφίας του κόμματος τους, με την «πλάτη» του οποίου εξελέγησαν Βουλευτές, κατέστησαν τον εαυτό του δεκανίκι του Τσίπρα, διαλύοντας κυριολεκτικά το κόμμα τους, με σκοπό να πετύχουν προσωπικά οφέλη.

Έπρεπε όμως τουλάχιστο να γνωρίζουν ότι, χωρίς δισταγμούς μπορούν μέσα στο κόμμα τους να εκφράζουν τις μειοψηφικές τους απόψεις, όμως είναι στοιχειώδης ο κανόνας της Δημοκρατίας που λέει, πως όταν βρίσκεσαι σε ένα πολιτικό φορέα και έχεις εκλεγεί με την λαϊκή ψήφο, μπορείς μεν να διαφωνείς με τις πλειοψηφικές αποφάσεις του φορέα, δεν μπορείς όμως να  παρεκλείνεις των και να γίνεσαι δεκανίκι άλλου πολιτικού φορέα, διαλύοντας τον δικό σου και μάλιστα αρνούμενος να παραδώσεις την βουλευτική σου έδρα.

Τελικά η τοπική πολιτική ιστορία απέδειξε πως, μόνο ο κ. Δαμαβολίτης (τον οποίο προσωπικά δεν γνωρίζω), απέδειξε πως ήταν παλικάρι, διαφώνησε  με το κόμμα του – παραιτήθηκε και παρέδωσε την έδρα του στο Κοινοβούλιο.

* Ο κ. Τίτος Ταγαράκης είναι Επίτιμος Δικηγόρος και τ. Προέδρου Νομαρχιακού Συμβουλίου Ηρακλείου