Βούλα Μπαστάκη Χανιωτάκη: Δεν θα ανοίξω ποτέ τα τετράδια μου σε κάποιον που δεν τον έχω ζήσει και γνωρίσει προσωπικά...

 

Του Γιάννη Θεοδωράκη

Δυο λόγια για την Βούλα να γράψω και να πω πρώτου σας την παρουσιάσω!

 

Το ότι την αγαπώ και την σέβομαι από την ημέρα που την γνώρισα προσωπικά, το γνωρίζει και η ίδια η Βουλα. Είναι ένας άνθρωπος που η δικιά της πένα ξεχωρίζει μέσα σε τόσες άλλες. Δεν ήταν ποτέ το πρώτο όνομα γιατί δεν το επιδίωξε και ποτέ! Άτυχη θα την έλεγα, γιατί η μετριοπάθεια της και η ταπεινότητά της την κράτησαν μέσα στο σπίτι, έτσι ώστε να μεγαλώσει τα δυο παιδιά της. Αν έπεφταν πάνω της ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, ούτε εγώ μπορώ να φανταστώ την δημοτικότητα που θα είχε η Χανιωτάκη Βουλα. Θέλω να πω για ακόμα μια φορά δημόσια, ότι στην πένα της βουβάθηκα τόσες φορές, όσες δεν το κατάφεραν άλλοι στιχουργοί… Την ευχαριστώ που είναι φίλη μου, την ευχαριστώ που υπάρχει στον χώρο μας και την ευχαριστώ που από τότε που την γνώρισα είναι η Βουλα και τίποτα διαφορετικό... Απολαύστε την!

zzboylaxaniotaki 2

-           Καλώς βρεθήκαμε Βουλα μου! Τιμή μου και μεγάλη μου χαρά που θα πιούμε παρέα έναν καφέ και θα τα πούμε μαζί!

-           Η χαρά και η τιμή είναι δικιά μου Γιάννη μου, Καλώς σε βρήκα και σε ευχαριστώ που με κάλεσες!

-           Να ξεκινήσουμε πρώτα απ όλα με μια μαντινάδα σε παρακαλώ;

-           Κάποτε είπα σ' αγαπώ και χει κρατήσει ακόμα,

η φύση εκείνης τση παλιάς, αγάπης μας το χρώμα...

-           Σου άρεσε ποτέ ο τίτλος του μαντιναδολόγου;

-           Μπα, δεν νομίζω να μου άρεσε ποτέ...

-           Πόσα χρόνια ασχολείσαι με την μαντινάδα και τον στίχο γενικά;

-           Θα ναι 25 χρόνια γεμάτα τώρα θα έλεγα!

-           Είκοσι πέντε; Τόσα πολλά;(γέλια)

-           Ε ναι βέβαια, αφού είμαι και μεγάλη γυναίκα εγώ (γέλια)…

-           Τι είναι η μαντινάδα για σένα;

-           Είναι τρόπος έκφρασης!

zzboylaxaniotaki 3

-           Ταξιδεύεις με μια καλή μαντινάδα, έστω κι αν δεν την έχεις γράψει εσύ; 

-           Βέβαια! Όχι μόνο ταξιδεύω, αλλά ενθουσιάζομαι! Δεν ξέρω, αλλά χαίρομαι παρά πολύ οποίος και να το χει γράψει...

-           Σε παιδεύουν οι σκέψεις σου και σε ταλαιπωρούν με τι να τις γράψεις σε ένα δεκαπεντασύλλαβο;

-           Ναι κάποιες φορές ναι με ταλαιπωρούν, άλλες φορές τις αφήνω να χαθούν κι άλλες πάλι τις γράφω έστω και με ταλαιπωρία (γέλια)!

-           Ποσό καλό μπορεί να σου κάνει μια μαντινάδα στην προσωπική σου ζωή;

-           Μεγάλο καλό θα έλεγα!

-           Θα μπορούσες να ζήσεις χωρίς την μαντινάδα;

-           Δεν νομίζω! Θα μου ήταν πολύ δύσκολο να πω ότι ούτε σαν σκέψη μπορώ να το δεχτώ και να σταματήσω να γράφω...

-           Δηλαδή αν σου Βούλα ως εδώ ήτανε δεν ξανά γράφεις τι γίνεται;

-           Πολύ απλά Γιάννη μου δεν γίνεται! Έχω σταματήσει κάποια διαστήματα… Δεν γράφεις όλη την μέρα, έτσι; Αλλά όταν η σκέψη και τα συναισθήματα είναι πολύ έντονα και με την προϋπόθεση ότι ένας άνθρωπος έτσι εκφράζεται, δεν νομίζω να μπορώ να σταματήσω ποτέ να γράφω…

zzboylaxaniotaki 6

-           Υπήρξαν στιγμές που μια μαντινάδα σε έκανε να κλάψεις;

-           Μόνο μια; Παρά πολλές! (Γέλια)

-           Αν σου ζητούσα μια μαντινάδα αυτήν την στιγμή τι θα έλεγες; Είτε δικιά σου είτε αλλοφώνου...

-           Θα μου ερχόταν μια δικιά σου!

-           Μα όχι θα φανεί στημένο τώρα (γέλια)

-           Για να σε τιμήσω θα την πω όχι για κάτι άλλο ναι; (πάλι γέλια)

-           Όχι γιατί γράφω καλά έτσι; (γέλια)

-           Κάθε που λέω σ' αγαπώ, γεννιέται και ένα αστέρι,

            και χει γεμίσει η νύχτα φως, και μοιάζει μεσημέρι...

-        Μα πες μου άλλη όχι δικιά μου…

-           Τζαγκαρακης νικος η μαντινάδα και λέει..

Τα γιασεμιά τσ' αγάπης μας, τα μάρανε το κράι,

ετσά ναι αυτά εβλαστοσειρε, εμύρισε και πάει...

zzboylaxaniotaki 8

-           Θέλω και δικιά σου τώρα...

-           Εντάξει…

Τώρα που μ'εχεις με αυτά και εκείνα κακομάθει, 

ποιος την καρδιά αλάργο σου, να ζήσει θα την μάθει...

 

Σε ξένα χέρια μοναξιά, με άφησες να νιώσω,

όταν μπορούσα και ήθελα, αγάπη να σου δώσω...

 

Ήταν το δέντρο σου ξερό, ουτ' άνθη ούτε φύλλα, 

ποσό να κάνουν ασκιανό, ένα μιγόμι ξύλα;

zzboylaxaniotaki 9

-           Βούλα Χανιωτάκη Μπαστάκη! Ένας άνθρωπος που οι εμφανίσεις της στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο και σε συνεντεύξεις είναι πολύ σπάνιες...

-           Εδώ όμως λέμε: 

Με μάθανε μου κάμανε και τώρα τι μου μένει, 

χατίρια να βαστώ και εγώ, σ΄ αυτούς που τος  εβγαίνει ...

-           Φοβάσαι όταν λες μια μαντινάδα μην καταλάβει κανείς την ψυχική σου κατάσταση;

-           Εεε όχι καθόλου! Σιγά… Μα γι αυτό τον λόγο είναι και η μαντινάδα πιστεύω!

-           Υπάρχουν μαντινάδες που δεν θα ήθελες να βγουν παρά έξω από το συρτάρι σου;

-           Ναι βέβαια και γι αυτό δεν τις αγγίζω κιόλας καθόλου... Είναι μόνο για μένα!

zzboylaxaniotaki 13

-           Φοβάσαι κάτι γι αυτό τις κρατάς μέσα εκεί;

-           Όχι δεν είναι ανάγκη να φοβάμαι κάτι! Όμως είναι μερικές μαντινάδες τόσο προσωπικές που δεν είναι ανάγκη να τις ακούσει ο κόσμος και να τις μάθει...

-           Πιστεύεις ότι ένας άνθρωπος που γράφει μπορεί να κρύψει τον εσωτερικό του κόσμο;

-           Όχι Γιάννη μου δεν μπορεί! Κι αν το κάνει θα το κάνει για πολύ μικρό χρονικό διάστημα… Γράφουμε αυτά που σκεφτόμαστε και αυτά που νιώθουμε…

-           Υπάρχει περίπτωση όμως να γράφουμε γιατί μας επηρεάζουν οι καταστάσεις γύρω μας; Των φίλων και το συγγενικό μας περιβάλλον;

-           Ναι μπορούμε να γράψουμε και έτσι πιστεύω γίνεται πολύ εύκολα και αυτό που μου λες...

zzboylaxaniotaki 11

-           Πιστεύεις ότι το αποτέλεσμα αυτό είναι κατώτερο από αυτά που γράφεις, όταν τα συναισθήματα σου είναι προσωπικά;

-           Βέβαια δεν το συζητώ αυτό καθόλου! Άλλο ο πόνος μου άλλο ο πόνος του φίλου μου... Το ίδιο θα γράψεις; Εγώ δεν μπορώ να νιώσω ότι νιώθεις εσύ την συγκεκριμένη στιγμή όσο κι αν θέλω να σου γράψω κάτι....

-           Θα μπορούσες να γράψεις κατά παραγγελία εσύ;

-           Έχω γράψει, ναι! Το έχω κάνει αλλά όχι σε αγνώστους μόνο σε δικούς μου που μπορώ να πω έχω ζήσει λίγο πολύ την ιστορία τους και έχω νιώσει τα συναισθήματα τους...

-           Δυο μαντινάδες θέλω ακόμα....

-           Ευχαρίστως!

Τσι χειμωνιάτικες στιγμές, κρατώ στα δυο μου χέρια,

ήντα δουλειά χει η σκέψη μου, σε ξένα καλοκαίρια...

 

Έφυγες πόνεσα αλλά κακιά δεν είπα λέξη,

ετσά λογιός με είχανε, τα χέρια σου αναθρέψει...

zzboylaxaniotaki 12

-           Μια μαντινάδα θέλω για την μάνα σου που όταν διαβάσει την συνέντευξη και το δει να αρχίσει να κλαίει...

-           Θα της πω λοιπόν:

Η αγκαλιά σου μάνα μου, κάθε φορά που μπαίνω, 

μοιάζει καντήλι που ποτέ, δεν το βρήκα σεισμένο...

-           Βγαίνουν σήμερα καλές μαντινάδες;

-           Βγαίνουν γιατί έχουμε ανθρώπους που γράφουν πολύ όμορφα... Δεν ξέρω αν πρέπει να μπω στην διαδικασία να πω ονόματα και καλύτερα να μην το κάνω γιατί θα ξεχάσω και δεν θα ήταν σωστό. Πιστεύω ότι βγαίνουν πολύ όμορφες μαντινάδες και θα πρέπει να περιμένουμε ακόμα καλύτερες στο μέλλον ....

-           Σήμερα γράφουν καθημερινά και με ποσότητα θα έλεγα πιστεύεις ότι μια καλή μαντινάδα μπορεί να χαθεί στην μετριότητα της καθημερινότητας;

-           Πιστεύω ότι μια καλή μαντινάδα δεν θα χαθεί ποτέ! Πάντα υπάρχουν οι πέντε, οι δέκα, που θα την εκτιμήσουν και θα την αναδείξουν τόσο σίγουρη  είμαι...

zzboylaxaniotaki 4

-           Να μας πεις κι άλλες μαντινάδες;

-           Να σου πω λοιπόν...

Κάνω για σένα πράγματα, που δεν τα συνηθίζω,

όπως να φεύγω και ξανά, κοντά σου να γυρίζω...

 

Στο θάνατο μου να σαι εκεί, να σκύψεις το κεφάλι,

να σου κρεμάσω στον λαιμό και την ζωή την άλλη...

 

Καντήλια θυμιατά παντού και συ στην μέση μέση,

σήκω να φύγουμε από δω, ο τόπος δεν μ' αρέσει...

(Για τον πατέρα μου)

Την δύναμη τσ' αγάπης μου, την ε καταλαβαίνω,

όταν καθίζω δίπλα σου και αγκαλιά σε παίρνω...

 

Που τάζει η μοίρα τα χρυσά και τ' αργυρά χατίρια 

και μας κουρέλια κρέμονται, πάνω στα παραθύρια...

 

Ψοματα το πα ψοματα και το κάμα στ' αστείο

και συ αλήθεια το κάνες, του χωρισμού το αντίο...

zzboylaxaniotaki 5

-           Η δισκογραφία έχει θέση στην ζωή σου;

-           Γιάννη μου δεν επιδίωξα ποτέ να κάνω δισκογραφία και τραγούδια! Όταν μου ζήτησαν με μεγάλη μου χαρά έδωσα τον στίχο μου… Δεν θα αποκλείσω ότι δεν θα κάνω από δω και πέρα κάτι άλλο αρκεί όμως να με εκφράζει…

-           Έχεις κάνει μέχρι τώρα δισκογραφία;

-           Ελάχιστα πράγματα θα έλεγα...

-           Να πω ότι έχεις δώσει στίχους σε ένα άνθρωπο που αγαπώ και θαυμάζω τόσο πολύ! Στο Μανώλη Κακλή...

 -          Ο κύριος Μανώλης στον τελευταίο δίσκο του μου ζήτησε κάποιες μαντινάδες και τον ευχαριστώ πολύ από καρδιάς για την τιμή…

-           Παλαιότερα είχες κάνει κάτι το οποίο ο κόσμος ίσως και να μην το γνωρίζει;

-           Έχω δώσει Γιάννη μου και να σου πω αν δεν ήταν και το Facebook δεν νομίζω να ήξερε κανείς ότι γράφω στίχους και μαντινάδες. Φίλοι λοιπόν από παρέες που έκανα τότε, έχουν πάρει κάποια πράγματα μου και τα έκαναν τραγούδια ελάχιστα πράγματα όμως!

-           Σου έχουν κάνει ποτέ πρόταση και να την αρνηθείς;

-           Όχι ποτέ προς θεού δεν θα πρόσβαλα ποτέ κανέναν έτσι..

-           Έχεις φιλοδοξίες μέσα στον χώρο της μαντινάδας;

-           Όχι καμία απολύτως και στο λέω με κάθε ειλικρίνεια... Γράφω γιατί μου αρέσει να γράφω και όχι για να γίνω γνωστή και φίρμα και να κερδίσω το χειροκρότημα και το μπράβο του κόσμου...

zzboylaxaniotaki 10

-           Θα σε ενδιέφερε να συνεργαστείς με κάποιους καλλιτέχνες έτσι ώστε η ψυχή σου να γίνει τραγούδι στα χείλη του κόσμου; 

-           Θα μου άρεσε παρά πολύ άλλωστε υπάρχει άνθρωπος που γράφει και θα πει όχι σε μια τέτοια προοπτική;

-           Αν σου ζητούσα ένα όνομα μόνο θα μου έλεγες με ποιον θα ήθελες να συνεργαστείς ;

-           Θεωρώ ότι αν πω μόνο ένα όνομα θα ήταν λάθος και δεν θα ήταν σωστό! Έχω μια αδυναμία στον Μανώλη τον Κακλή θα έλεγα. Θα πω όμως ότι εγώ για να κάνω κάτι θέλω να ξέρω και τον άλλο να τον έχω ζήσει, να τον εκτιμήσω και σαν άνθρωπο για να προχωρήσω! Και κάτι, δεν μπορώ να ανοίξω τα τετράδια μου στον οποιονδήποτε, αν δεν τον ξέρω προσωπικά και να του πω πάρε ότι θες…

-           Θέλω ξανά λίγες μαντινάδες...

-           Να σου πω!

Γέλια χαρές και κλάματα, σου τα κάμα χαλάλι, 

μα μην σου λείψει τίποτα, στην αγκαλιά την άλλη...

 

Όνειρα σκέψεις βάσανα, κλάματα μοιρολόγια, 

αυτή ναι όλη μου η ζωή, μακριά μου με δυο λόγια...

 

Φοβάμαι εσένα στην ζω, που σου χω αγάπη τόση, 

να μην σε κάνει η μοίρα μου, όπλο και με σκοτώσει...

 

Στιγμές που βλέπω γελαστούς, άλλους αναρωτιούμε,

τι έφταιξα και εμείς οι δυο, ποτέ μας δεν γελούμε...

 

Κάνει η καρδιά μου πάσα αντρούς, το δάκρυ δεν αφήνει, 

να βγει και την εντύπως, ότι αντέχει δίνει…

 

Εκεί που πέρασε η καρδιά, κοντά σου για να φτάσει, 

σε κάθε όνειρο νεκρό , θα αρέσω εικονοστάσι...

 

Θα είμαι πάντα δίπλα σου, έχει δεν έχει θέση, 

έτσι να κάνω μια φορά, εκείνο που μ' αρέσει...

 

Δύσκολο πράγμα στην ζωή, να φτάνω στο σημείο, 

στο τέλος και να προσπαθείς, να αγαπάς για δύο...

 

Πρώτη σου λέξη το εγώ  και μένα η δική μου,

πρώτα εσύ κ' ύστερα εγώ, αυτή ήταν η ζωή μου...

zzboylaxaniotaki 7

-           Έχεις αριθμήσει την ποσότητα που έχεις γράψει έως σήμερα;

-           Όχι και δεν νομίζω να το κάνω και ποτέ δεν με ενδιέφερε ποτέ η ποσότητα…

-           Μαντινάδα θέλω αγαπώ αυτά που γράφεις και θα ήθελα περισσότερες μαντινάδες, απ΄ ότι να σου κάνω ερωτήσεις.

-           Κοντά σου δεν περνά καλά, γροικάς καρδιά μου; Γροίκα,

που έλεγες μεγαλύτερη, αγάπη δεν ε βρήκα...

Μόνο σε απάτητες κορφές, από ζάλιες ανθρώπου,

ήταν η σκέψη και εδά, δεν πάει όπου κι όπου...

-           Σου έχουν κάνει ποτέ πρόταση Βούλα μου να κάνεις ραδιόφωνο;

-           Όχι ποτέ…

-           Αν σου έκαναν πρόσβαση;

-           Δεν θα έκανα γιατί δεν είμαι γνωστής του αντικειμένου όποτε δεν νομίζω ότι θα ήταν καλή ιδέα...

-           Τελειώνει ο χρόνος της συνάντησης μας σιγά σιγά και θα ήθελα μερικές μαντινάδες ακόμα γίνεται;

-           Βέβαια δεν θέλω να σου χαλάσω χατίρι οπότε θα σου πω...

Για μια βραδιά που μ' είχενες, στο όνειρο αγκαλιασμένη,

έκανες κάθε αγκαλιά, να ναι για μένα ξένη...

Στην αγκαλιά σου η σκέψη μου, κάθε φορά που μπαίνει, 

είναι σαν να την έχουνε, δυο κόσμοι αγκαλιασμένοι...

 

Αν δεν μπορείς να μ' αγαπάς, τίποτα να μην νοιώσεις,

με άλλα σου συναισθήματα, μπορεί να με πληγώσεις...

 

Όλου του κόσμου τα καλά, σου τα χει η μοίρα δώσει, 

και θα τα βάλω με όποιονε και όποια σε μαλώσει...

 

Σαν του αέρα το κερί, που σβήσε καμαρώνει,

Και δεν φοβάται την φωθιά, που την φυσά κι απλώνει...

 

Ότι μπορώ και δεν μπορώ, να σε ξεχάσω κάνω, 

μα σε θυμούμαι όποτε, κάτι στον νου μου βάνω...

 

Τώρα που όλα γίνανε, δάκρυα να μου δώσεις 

τ’  ογρό μαντίλι τση σιωπής, που πήρες να στεγνώσεις…