Δημήτρης Βακάκης: Βασιστήκαμε σήμερα στο πως θα φανούμε στα μάτια του κόσμου και ξεχάσαμε την ουσία της μουσικής μας...

 

Γράφει ο Γιάννης Θεοδωράκης

-           Δημήτρη μου καλώς βρεθήκαμε μεγάλη μου τιμή να πιω ένα καφέ μαζί σου και να τα πούμε παρέα!

 

-           Γιάννη μου καλώς βρεθήκαμε δικιά μου η τιμή και το εννοώ!

-           Να πούμε δυο πράγματα για σένα, να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή από τα παιδικά σου χρόνια και να φτάσουμε στο σήμερα να μάθουμε για σένα και να μοιραστείς μαζί μας κομμάτια της ζωής σου. Να μας πεις από που μας έρχεσαι την οικογένεια σου τις ρίζες σου...

-           Εγώ κατάγομαι από τα Παλιά Ρούματα, ένα χωριό στην Κίσσαμο που έχει μεγάλη ιστορία και στο ριζίτικο τραγούδι και στο χώρο, με το ιδίωμα της περιοχής το Κισσαμίτικο όπως το χορεύουμε εμείς εκεί… Πέρα και βέβαια με μεγάλη μουσική παράδοση με πολλούς βιολάτορες και αρκετούς λαγουτιέρηδες… Υπήρχαν παλαιότερα αρκετοί που έπαιζαν λύρα επι εποχής τουρκοκρατίας όμως στην συνέχεια χάθηκαν τα ίχνη τους...

revakakis 2

-           Πάμε κόντρα λοιπόν στο ρεύμα και αντί βιολί εσύ πιάνεις την λύρα! Γιατί έτσι;;

-           Ο πατέρας μου ήταν αιτία Γιάννη μου! Ο πατέρας είχε καλές σχέσεις με τον Μουντάκη, γιατί ο Μουντάκης είχε υπηρετήσει ως χωροφύλακας ένα διάστημα στο χωριό μου. Είχε γνωριστεί λοιπόν τότε με τον Κωστή και η επιρροή του ήταν μεγάλη μέσα στο σπίτι μας ως προς τα ακούσματα μου. Έτσι λοιπόν του ζήτησα λύρα, όταν ήρθε η ώρα να μάθω ένα μουσικό όργανο...

-           Να υποθέσω ότι αφού σε έκανε να θες λύρα ο Μουντάκης είναι και ο πρώτος σου δάσκαλος; 

-           Πρώτος και τελευταίος... Βέβαια επειδή αντιμετώπιζε κάποια προβλήματα υγείας κάποιες φορές ερχόταν ο συγχωρεμένος ο Δανδόλος ως αντικαταστάτης του Μουντάκη, έρχονταν επίσης και ο Ρος να μας κάποια μαθήματα και εκείνος ας αυτό γινόταν περιστασιακά και ελάχιστες φορές... Όλα τα χρόνια τα υπόλοιπα μαθητής του Μουντάκη από την αρχή έως το τέλος!

 

-           Πώς ήταν αυτός ο άνθρωπος και πως ήταν τα μαθήματα τότε κοντά του; 

-           Το μάθημα ήταν λίγο δύσκολο γιατί ήταν ομαδικό αλλά αυτός που ήθελε και προσπαθούσε μπορούσε να μάθει! Κρεμόμασταν όλοι από το στόμα του στο τι θα μας πει και από τα δάχτυλα του στο ήντα θα παίξει. Τα κοπελιά εκείνη την εποχή - σε αντίθεση με τα επόμενα χρόνια - ήτανε και είχανε όρεξη που την βγάζανε από μέσα τους δεν ήταν επειδή το ήθελε ο μπαμπάς και η μαμά! Δηλαδή, αυτό που γίνεται σήμερα και τα στέλνουν οι γονείς εννοώ! Ήταν γιατί το ήθελαν… Ακόμα και η προσωπικότητα του Μουντάκη σε τραβούσε να έρθεις να μάθεις λύρα… Αν και δεν είχε βγάλει ούτε το Δημοτικό, ήταν σαν να μιλούσε καθηγητής του πανεπιστημίου...

-           Τελείωσες από την σχολή του πτυχιούχος;

-           Ναι, το πείρα το πτυχίο στα δώδεκα, γιατί ξεκίνησα πολύ μικρός! Επειδή όμως ήμουν πολύ μικρός, δεν γινόταν να μου το δώσουν και έκανα τρία χρόνια πρακτική διδασκαλία στους μικρότερους εκπαιδευτικά από μένα και στα 15 επίσημα μετά πείρα το πτυχίο!

revakakis 4

-          Σε βοήθησε αυτό το πτυχίο στην ζωή σου αργότερα; Ήσε φόρτωσε με περισσότερο βάρος και μεγαλύτερη ευθύνη και στα γλέντια αλλά και στην δισκογραφία σου; 

-           Να σου πω! Οι επιρροές μου από το σπίτι μου και μόνο θα με κρατούσαν εδώ που είμαι σήμερα. Αλλά να λέμε και την αλήθεια ένα παραπάνω που είχα την τύχη αυτήν με τον Μουντάκη φτάνει να με φορτώνει ευθηνοί μεγάλη… Ο πρώτος που θες να μιμηθείς και να φτάνεις στην ζωή σου σαν μαθητής και να τον ξεπεράσεις αν γίνεται, είναι ο δάσκαλος σου! Εννοείται λοιπόν το ίδιο και εγώ και δεν σου κρύβω τα πρώτα 6 χρόνια ήμουν αυστηρά κολλημένος στο παίξιμο και στα τραγούδια του Μουντάκη...

-           Μετά από τον Μουντάκη λοιπόν και το ωδείο που έκανες μαθήματα στους νεότερους πως μπαίνει το γλέντι στην ζωή σου και το πάλκο;

-           Έπαιξα σε γάμους στενού οικογενειακού και φιλικού μου περιβάλλοντος. Αλλά επειδή ο πατέρας μου ήθελε να τελειώσω πρώτα το λύκειο μου είχε τα μηχανήματα στην άκρα. Δεν τα δούλεψα ποτέ μέχρι που τελείωσα το λύκειο. Έπαιξα σε γλέντι επίσημα να αναλάβω γλέντι με αφίσες και να έρθει ο κόσμος αποκλειστικά για μένα μετά την Γ΄ Λυκείου… Στο γάμο πάνε για τον γαμπρό όποτε πρώτη φορά σε εμένα μετά την Τρίτη Λυκείου... Το οποίο λύκειο με το ζόρι το τελείωσα γιατί κοιμόμουν πάνω στο βιβλίο λόγο του ότι ξενυχτούσα κ έφταιγε η λύρα...

revakakis 5

-           Δισκογραφικά ποτέ μπαίνεις στον χώρο;

-           Το 1996 πρώτη φορά ενώ είχα τραγούδια από πιο παλιά έτοιμα ένιωσα τότε την ανάγκη να τα γράψω και να τα δώσω στον κόσμο! Δικιά μου η μουσική και δικούς μου στόχους στα περισσότερα κομμάτια. Τίτλος  τότε του πρώτου δίσκου «Τα Χανιώτικα…»

-           Προσωπικές δουλειές μέχρι σήμερα;

-           Τέσσερις έχω Γιάννη μου! Το 1996 «Τα Χανιώτικα», το 1998 «Το παράθυρο στον ήλιο», το 2003 το «Μεταξοδερματένια μου» και πριν ένα χρόνο «Κόντρα και πείσμα στον καιρό»...

-           Αγαπάς κάποιον δίσκο περισσότερο;

-           Η απάντηση είναι λίγο τυπική ότι είναι όλη κοπελιά μου. Επειδή όμως η ζωή μου ποτέ δεν κύλισε, πηγαίνει πάνω κάτω από πολλές πλευρές, από θανάτους από διαφορά γεγονότα… Έχω ξεκινήσει την ζωή μου δυο τρεις φορές… Κάποιοι από τους δίσκους λοιπόν συνδέονται άμεσα με την ζωή μου τραγούδια μαντινάδες μουσικές συνδέονται άμεσα. Και υπήρχε λόγος που βγήκαν… Οπότε μπορώ να πω με κάποια συγκεκριμένα κομμάτια όπως στην πρώτο τελευταία δουλειά ή την τελευταία. Έχει κάτι σημαντικό που μου θυμίζει κάτι πολύ σημαντικό κ δυνατό της ζωής μου...

-           Πιστεύεις ότι είναι πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής μας ο πόνος; Σε κάνει να βγάζεις δυνατότερα πράγματα ο πόνος παρά την χαρά; 

-           Ο πόνος είναι ποιο δυνατό κίνητρο τουλάχιστον σε εμένα κακώς βέβαια αλλά αυτή είναι η αλήθεια μου...

-           Ο πόνος έκανε επιτυχία...

-           Δυστυχώς θα πρέπει να συμφωνήσω σε αυτό που μου λες Γιάννη μου! Σε μια στιγμή πόνου ξεχνάς ότι άλλο χαρούμενο έχεις ζήσει δυστυχώς..

-           «Κόντρα και πείσμα στον καιρό» τελευταία δισκογραφική δουλειά και ο στίχος του τραγουδιού Ραπτάκης Γιώργης...

-           Ο Ραπτάκης ο Γιώργης έχει σημαντική συμμετοχή μέσα σε αυτήν την δουλειά! Έναν άνθρωπο που κατέχω και εκτιμώ εδώ και πολλά χρόνια και τον αγαπώ κιόλας. Το είχαμε πει από παλιά να φτιάξουμε κάτι παρέα και ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Τον ευχαριστώ πολύ που μου έδωσε την ψυχή του!

 

-           Μεγάλος στιχουργός και επίσης καλός άνθρωπος...

-           Από κακή καρδιά και από κακή ψυχή τίποτα καλό δεν βγαίνει Γιάννη μου..

-           Έχεις φύγει από την πόλη πλέον των Χανίων. Είσαι στα Παλαιά Ρούματα… Η μουσική πως είναι στο χωριό;

-           Τον τελευταίο καιρό που έφυγα Γιάννη μου ηρέμησε η κεφάλι μου βρήκα την υγεία μου. Η μουσική στο χωριό είναι παντού… Από τα πουλιά, από τον αέρα, από τον ποταμό που σέρνει τα νερά, τα πάντα είναι μια μουσική! Η έμπνευση, που ενώ πριν είχα μια στασιμότητα, τώρα έχει έρθει ξανά. Γιατί υπήρξε μια περίοδος που δεν μπορούσα να δημιουργήσω τίποτα η αλήθεια… Είμαι σε μια φάση πολύ  καλή δημιουργική θα έλεγα τώρα!

revakakis 8

-           Θα δούμε σύντομα νέα σου δισκογραφική δουλειά; 

-           Δισκογραφική δεν κατέω, αλλά σίγουρα θα προσπαθήσω ένα τραγούδι τουλάχιστον στο διαδίκτυο σύντομα μπορεί και φέτος… Δουλεύω εντατικά κάτι τον τελευταίο καιρό, το οποίο θα ήθελα να μου το γράψεις εσύ, γιατί νομίζω ότι ήρθε η στιγμή να φτιάξουμε κάτι παρέα!

-           Τιμή μου θα είναι πραγματικά και σε ευχαριστώ πολύ.... Δύσκολη η δισκογραφία Δημήτρη μου στις μέρες μας;

-           Πολύ δύσκολη, γιατί άλλαξαν τα οικονομικά δεδομένα πλέον. Παλιά γράφαμε με την υποχρέωση απλά να βάλουμε μουσική και στίχους και να γράψουμε έναν δίσκο. Σήμερα τα πράγματα άλλαξαν. Πρέπει να χρεωθούμε το 80% της δουλειάς και να το πληρώσουμε. Από τη στιγμή που κανείς μουσικός δεν πληρώνεται πλέον από την δισκογραφική δουλειά του εξαίροντας πάντα τους συμβατικούς μουσικούς, τις φίρμες που λέμε, που εκείνοι δεν πληρώνουν κάτι… Για όλους τους άλλους, είναι πολύ δύσκολο... Έμμεσα ίσως πάρουμε καμία δουλειά. Γάμο, βάφτιση ή γλέντι, αλλά από την δισκογραφία δεν παίρνουμε τίποτα...

-           Σε βρίσκει σύμφωνο η τεχνολογία; Το διαδίκτυο, το βίντεο κλιπ που είναι πλέον ο πλέον κατάλληλος και γρήγορος τρόπος να ακουστεί κάτι;

-           Εγώ Γιάννη μου πάντα ήμουν κόντρα στην τεχνολογία. Όμως βλέπω ότι τα οφέλη πλέον είναι περισσότερα τα καλά. Δεν έχω σκεφτεί πως μπορώ να κάνω βίντεο κλιπ, με σκηνική παρουσία και τέτοια! Όμως βλέπω αρκετά αξιόλογα πράγματα να γίνονται από άλλους συναδέλφους μουσικούς. Σήμερα και η μουσική μας άλλαξε ο τρόπος διασκεδάσεις. Κάποτε ήταν σε ταβέρνες… Πλέον δεν είναι σε μαγαζιά που δεν υπάρχει καν το φαγητό είναι τα ορθάδικα. Αν δεν πηγαίναμε να παίξουμε εκεί, δεν θα παίζαμε πουθενά ειλικρινά... Λέω λοιπόν εγώ και να το πούνε και άλλοι, από την στιγμή που ο χώρος είναι αξιοπρεπείς και μπορείς να δώσεις την μουσική σου χωρίς να προσβαλθείς, να παίξεις...

revakakis 7

-           Θεωρείς ότι οι ξένες παρεμβάσεις μουσικής μπορούν να φθείρουν την μουσική του τόπου μας;

-           Θεωρώ ότι μπορούν να την φθείρουν, όμως να μιλήσω για μένα μόνο. Και να πω ότι επειδή ακούω πολλά όπως όλοι της ηλικίας μου, τση γενιάς μου που έχουμε απίστευτα ακούσματα πλέον από το Ίντερνετ…  Ότι πάρεις και το χρησιμοποιήσεις σωστά δεν πιστεύω ότι ενοχλεί. Για παράδειγμα: Έχω βγάλει τραγούδι μέσα στην δισκογραφία μου, που δεν μου έχει πει κανείς κακό λόγο. Γι΄ αυτό το κρητικό τραγούδι ναι μεν, αλλά εγώ το άκουσα από ραδιοφωνικό σταθμό ξένης χώρας. Ξένο άκουσμα. Το πείρα. Του έκανα εγχείρηση το έφερα στα μέτρα μου και το έκανα τραγούδι κρητικό. Επίσης εκκλησιαστικό ύμνο έχω κάνει τραγούδι, αλλά με κρητικό ρυθμό. Όταν λοιπόν δεν ενοχλεί εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα... Οποιαδήποτε ξένη επιρροή πάρεις και την χρησιμοποιήσεις όμορφα. Η μουσική μας θα την υιοθετήσει αυτό πιστεύω προσωπικά εγώ... Η μουσική μας δεν δέχεται τα ηλεκτρονικά όργανα, δεν βγαίνει η κιθάρα για να μπει συνθεσάιζερ, ούτε το λαούτο να μπει αρμόνιο, αυτά είναι άσχημα για μένα δεν μου αρέσει. Δεν βλέπω τον λόγο να αντικατασταθεί η λύρα, με την ηλεκτρονική λύρα. Για ποιον λόγο να χω ένα μισερό όργανο το οποίο δεν παίζει, χωρίς καλώδιο και αν κοπεί το ρεύμα, να μην παίζει κ να μην ακούς. Πράγμα και είναι μόνο για να το χτυπάς χαμε αυτό το όργανο. Μην φτάσουμε στο σημείο να μας βλέπει ο κόσμος και να λέει κοίταξε ηλεκτρική λύρα πω πω…

-           Έχουμε φτάσει όμως σε αυτό το σημείο πλέον και ο κόσμος δεν την ακούει την μουσική, αλλά την βλέπει. Συμφωνείς;

-           Αναγκάζονται πολλοί που βασίζονται στην εμφάνιση και στην σκηνική τους παρουσία. Έχουν μπει στην διαδικασία να προσέχουν στο πως φαίνονται και όχι στο πως θα τραγουδούν και πως παίζουνε! Εδώ είναι το θέμα για μένα, που ενώ είσαι λυράρης, το μόνο που σε νοιάζει είναι το μαλλί να είναι ωραίο, να ναι καλά σκισμένο το παντελόνι, ξεκούμπωτο το πουκάμισο, να φαίνεται καλά το ξύρισμα και η μουσική; Εντάξει δεν πειράζει μωρέ σιγά. Αυτοί ήμαστε πλέον δυστυχώς…

-           Πέρα από την δεξιοτεχνία του καλλιτέχνη και τη καλή φωνή. Τι άλλο χρειάζεται για να γεμίσει ένα μαγαζί;

-           Ένα βασικό που πιστεύω εγώ είναι το άστρο που λένε. Θωρείς κάποιον μέτριο και πάει σε μαγαζιά και είναι γεμάτα. Και κάποιον πολύ καλό και είναι άδειος, γιατί δεν έχει άστρο και είναι στον πάτο. Ίσως οι δημόσιες σχέσεις που έχει ο κάθε ένας… Η σιγουριά που καταλαβαίνει ότι εγώ παίζω πολύ καλή μουσική, όποτε δεν χρειάζομαι κάτι άλλο. Δυστυχώς όμως δεν φτάνει μόνο η μουσική... Γιατί σε ένα κοινό χιλίων ατόμων μουσική ξέρουν το δυο με το τρία της εκατό. Οπότε δεν φτάνει αυτό το ποσοστό για να σε ανεβάσει... Ο κόσμος σήμερα καταλαβαίνει πολύ την φωνή και την μαντινάδα την μουσική όχι… Την τέχνη, τη λεπτομέρεια, αν μοιάζει με άλλο μουσικό κομμάτι την καταλαβαίνουν λίγοι...

revakakis 6

-           Υπάρχει αντιγραφή σήμερα Δημήτρη στα μουσικά μας τραγούδια;

-Υπάρχει, υπάρχει… πάντα υπήρχε και παλιά υπήρχε πολύ… Όχι μόνο σήμερα. Μπορώ να πω με την ίδια λογική ότι οι σημερινοί νέοι μετά από την δικιά μου γενιά, είναι απίστευτοι παίχτες σαν τεχνική. Είναι πολύ ανώτεροι, έχουν πολύ στρογγυλή άποψη στην μουσική μας. Όμως πάνω στην μαζική παραγωγή, πολλές από αυτές τις νέες δημιουργίες χάνονται… Όμως υπάρχει και περίπτωση, στα τόσα πολλά τραγούδια, κάποια να μοιάζουν! Εμείς το θεωρούμε ντροπή, τουλάχιστον η δικιά μας γενιά… Και από την στιγμή που μπορείς να αγοράσεις και κάποιο τραγούδι σήμερα, είναι προτιμότερο να γίνει αυτό, παρά να μπεις στην διαδικασία να κλέψεις… Δεν το ρισκάρει ο άλλος σήμερα να κλέψει. Έχει άλλες εναλλακτικές… Ενώ παλαιότερα αυτό δεν υπήρχε αυτό! Υπήρχε περισσότερο κλέψιμο τότε παρά τώρα.

-Ποσό όμορφο είναι έχεις φίλους με την έννοια της λέξης μέσα στην μουσική μας;

-Είναι απίστευτα όμορφο Γιάννη μου! Πραγματικά νιώθεις όμορφα και δεν το λέω για να το πω μόνο. Άνθρωπος που έχει περγαμηνές δεν έχει και λόγο να κακολογήσει και να φερθεί άσχημα σε κανέναν πιστεύω. Το να καυτηριάσεις κάτι άσχημο που γίνεται μέσα στην μουσική μας από εμάς που την υπηρετούμε… Γιατί την μουσική την υπηρετούμε εμείς και δεν μας υπηρετεί αυτή νομίζω! Λοιπόν ότι δεν είναι κακό, γιατί θέλω το καλό της. Αν ένας άνθρωπος την υπηρετεί λάθος, από μένα προσωπικά θα τα ακούσει τα σχολινά του. Τώρα για έναν άνθρωπο που έχει προσφέρει τόσο και την υπηρετεί τόσο όμορφα, γιατί να πω κακό λόγο; Να προσπαθήσω να τον ρίξω; Κανείς δεν πέφτει από τα μάτια που του κόσμου, όταν αξίζει… Να είναι ψηλά. όποτε μόνο κακιά θα βγάλω όταν αρχίσω να κατηγορώ το όμορφο και θα φανώ εγώ μικρός! Γιατί θα φαίνεται ότι κυνηγώ την ουρά του και τον ζηλεύω!

revakakis 3

-           Πηγαίνεις στα μαγαζιά που σε καλούν να παίξεις με το σχήμα σου, όταν όμως δεν υπάρχει πίστα για να χορέψει ο κόσμος; Τι γίνεται; 

-           Η άποψη μου είναι ότι η μουσική η Κρητική για να είναι ολοκληρωμένη χρειάζεται τον μουσικό τραγουδιστή και τον χορευτή. Αλλιώς το ένα της πόδι είναι κουτσό… Είναι από τα άσχημα που δεν δεχτήκαμε εμείς οι μουσικοί. Θέλαμε δεν θέλαμε οι χώροι των μαγαζιών μίκρυναν, τα χιλιάρια μαγαζιά γίνανε εκατοστάρια και εβδομηντάρια και μην σου πω κι αυτά με το ζόρι γεμίζουν πάλι… Όπως το λες και συ ο μαγαζάτορας σου λέει θα σου βάλω και στην πίστα δυο τραπέζια για παραπάνω τζίρο και πάει ο χορός περίπατο μετά.. Είναι και το ύφος του κάθε μαγαζιού που αν είναι μουσική σκηνή ή ρακάδικο ή μπαρ δεν ταιριάζει και η πίστα! Και όλα αυτά μαζί έφεραν το σημερινό αποτέλεσμα...

-           Πίστευες ότι θα φτάναμε ποτέ σε τέτοιο σημείο;

-           Ούτε που το ονειρευόμουν ποτέ αυτό δεν μπορούσα να το φανταστώ μου. Ήταν αδιανόητο...

-           Αν σου έλεγαν τότε να πας να παίξεις σε ένα τέτοιο μικρό μαγαζί θα έτρεχες;

-           Τύχαινε παλιότερα και δεν έτρεχα, αφού ήξερα ότι θα πάω στο μεγάλο και θα το γεμίσω. Γιατί να πάω να χάσω την βραδιά μου οικονομικά; Το θεωρούσαμε σαν ντροπή τότε η αλήθεια… Και γύρισε όμως ο καιρός τώρα να κάνουμε τον σταυρό μας να μας πάρουν να παίξουμε σε αυτά τα μαγαζάκια. Που η αλήθεια είναι ότι το περιβάλλον είναι ποιο ζεστό τώρα εκεί μέσα, παρά στα τότε τεράστια μαγαζιά…                                                                                                                                                                     

-           Όλα αυτά τα χρόνια που τραγουδάς ποια τραγούδια πιστεύεις ότι αρέσουν και διασκεδάζουν περισσότερο τον κόσμο;

-           Από το 1998 και μετά και θα μιλήσω για την Κίσσαμο. Ο τόπος αυτός γλέντιζε με τα δικά του τραγούδια!  Παλιότερα ήταν όλα τα υπόλοιπα συρτά. Τα κλασικά: Μουντάκης, Κλάδος, Σκορδαλός που είχαν τα πρωτεία. Σήμερα πάλι ο κόσμος θέλει πολύ την κοντυλιά, γιατί ακούει μαζεμένες μαντινάδες και του έρχονται πολλές γρήγορες εναλλασσόμενες εικόνες στην σκέψη του. Επίσης και με τραγούδια μη χορευτικά, γιατί υπάρχει κόσμος που δεν του αρέσει να χορεύει. Δεν ξέρει και την καλή μουσική, όποτε προτιμάει να ακούει ένα τραγούδι με μια ωραία φωνή και μια καλή μαντινάδα...

revakakis 9

-           Τι θα ήθελες να αλλάξεις σήμερα μέσα στον χώρο μας;

-           Θα έβαζα ένα φρένο σε όλα κάνουμε πολλά απλά για να τα κάνουμε! Δεν θέλω να χαθεί το συναίσθημα της δημιουργίας. Να φτιάξουμε κάτι καλό και όμορφο όπως οι πριν από εμάς. Να βάλω φρένο στην μαντινάδα… Λίγο ξεφεύγει πολλές φορές. Τελευταία όλα τα κάνουμε πολύ και είναι λάθος μας...

-           Υπάρχει και το εγώ μας σήμερα μας αρέσει το φαίνεσθε.

-           Βοηθάει, γιατί είναι εύκολο! Μπορείς με ένα τηλέφωνο σήμερα να βγάλεις τον απατό σου να φαίνεται δημόσιος παγκόσμια. Όπως λέγαμε παλιά ο κάθε ένας κοιτάζει να γίνει πρόεδρος κάπου, εμείς κοιτάζουμε να γίνουμε τραγουδιστές οι περισσότεροι. Και γνωστοί μέσα από την εύκολη προβολή. Σημασία έχει ο άλλος να σε ακούσει σήμερα και όχι απλά να σε δει! Τι να το κάνω να με βλέπουν στην τηλεόραση και να μην με ακούνε; Δεν πάω εγώ γιατί είμαι όμορφος για να με δουν να με ακούσουν θέλω..

-           Δημήτρη μου ήταν μεγάλη μου τιμή που τα είπαμε σήμερα, Σε ευχαριστώ πολύ που δέχτηκες την πρόσκληση μου να χεις υγεία και να μην σταματήσεις ποτέ αυτό που κάνεις!

-           Γιάννη μου εγώ σε ευχαριστώ πολύ που με κάλεσες και τα είπαμε καλή συνέχεια σε ότι κάνεις και υγεία να έχεις πάντα!