Νίκος Κυριακάκης: Για να πουλήσω, πρέπει να κατηγορηθώ πρώτα...

 

Του Γιάννη Θεοδωράκη

 

-           Νίκο μου καλώς βρεθήκαμε!

-           Καλώς σε βρήκα Γιάννη μου.

-           Μετά από χρόνια λοιπόν ξανά παρέα, άσπρισαν τα μαλλιά μας αλλά βρεθήκαμε!

-           Μεγαλώσαμε Γιάννη μου!

-           Να πιούμε ένα καφέ παρέα λοιπόν να πούμε για το παρελθόν αλλά και για το παρών μας! Να μάθουμε και πως είσαι, έχεις αρχίσει να μην φαίνεσαι τελευταία πολύ στα μονοπάτια μας...

-           Μετά από ώριμη σκέψη ναι...

-           Πρώτα απ όλα θέλω να κάνουμε μια αναδρομή από το παρελθόν από τότε που ξεκινάς μέχρι σήμερα.

-           Εκείνα φοβούμαι (γέλια...)! Τα ομορφότερα χρόνια της ζωής μου Γιάννη μου ήταν εκείνα, στο σπίτι μας με τον αδερφό μου την μάνα μου και τον πατέρα μου τα ξαδέρφια μου…

-           Πώς έρχεται η λύρα στα χέρια σου;

-           Στα 14 μου είχα την επιθυμία να μου πάρει ο πατέρας μου μια λύρα! Μου πείρα μια λύρα ο πατέρας μου, αλλά ήτανε μια κακό λύρα όπως ξεκινούν όλα τα κοπέλια μαθητική λύρα ας πούμε. Με πρώτο πήγε στον Σπανάκη εδώ στο ηρώων στις Μοίρες, μετά πήγα στον Χασουράκη τον Ανδρέα για μερικά μαθήματα, μετά στον Καλεμάκη τον Αλέκο και στην συνέχεια μόνος μου, γιατί έβλεπα ότι οι άνθρωποι έχουν τις δουλειές τους! Εγώ ήθελα κάτι άλλο. Ας πούμε και όταν το ήθελα εγώ, ο δάσκαλος μου είχε δουλειά και αποφάσισα να το κάνω μόνος μου… Παρέα με ένα κασετόφωνο να βγάζω ότι βγάζω, στραβά ή λάθος τα έβγαζα άλλες φορές μου τα διόρθωναν κιόλας και πάει λέγοντας...

-           Δισκογραφικά ποτέ μας συστήνεσαι; Σε τι ηλικία περίπου;

-           Στα 18,5! Τότε με μια κασέτα «Κυριακάκης Νίκος ζωντανή ηχογράφηση»! Ήταν ζωντανή ηχογράφηση είχε έρθει τότε ο Καρπουζάκης ο Μανώλης - ο Θεός να τον συγχωρέσει - με μηχανήματα, παρέα με τον Κώστα τον Φραγκάκη τότε και μου έκαναν την ηχογράφηση. Λαούτο έπαιζε μαζί μου ο Παπαγεωργίου ο Γιάννης και ο αδελφός του ο Μαρίνος. Χωρίς κιθάρες χωρίς τίποτα...

-           Πώς σε υποδέχτηκε ο κόσμος της κρητικής μουσικής τότε;

-           Στην αρχή ήταν μια κασέτα, που όταν δεν σε ξέρει κανείς. Δεν μπορώ να πω ότι τρελάθηκε ο κόσμος και ότι έσπασαν τα ταμεία από της πώλησης... Υπερθετικού βαθμού σχόλια είναι καλό να μην γίνονται γιατί κατά καιρούς ακούμε διαφορά και ηχούν άσχημα μπορώ να πω.. Εν πάση περιπτώσει στην αρχή πήγε καλά το πράγμα, κυκλοφόρησε η κασέτα, την αγόρασαν οι δικοί μου άνθρωποι και μια εκατοστή ακόμα από γύρω γύρω φίλοι του πατέρα μου, των μπαρμπάδων μου και των συγγενών μου...

-           Σε γλέντια πως πάμε τότε; 

-           Εκείνα τα γλέντια με κάψανε..

-           Γιατί σε κάψανε;

-           Θα σου πω γιατί με κάψανε! Γιατί αν δεν ερχότανε τα γλέντια αυτά, εγώ θα είχα πάει στην σχολή που ήθελα και δεν θα αναγκαζόμουν μετά να το συνεχίσω.

-           Σε ποια σχολή;

-           Ο στόχος ήταν ψηλός! Ήθελα η νομική ή ψυχολόγος. Βέβαια παρεμφερή πήγαν τα παιδιά μου χωρίς να τους το επιβάλω εγώ. Μετά ήταν η σχολή της Αστυνομίας… Τότε δεν έπρεπε να δώσεις πανελλήνιες για να μπεις. Τότε έδινες τα χαρτιά σου με το απολυτήριο Λυκείου και κατευθείαν έμπαινες στην σχολή! Τότε στελεχώθηκε και η δίωξη ναρκωτικών και τότε πήγα τα χαρτιά του πατέρα μου και μου λέει εγώ δεν σε θέλω Αστυνομικό. Άστα γύρευε την δουλειά σου και έτσι δεν πήγα. Στην συνέχεια έτυχαν πέντε γλέντια. Τότε το πρώτο γλέντι που έπαιξα ήταν στον Ρουφά στου Τζαγκαράκη του Λευτέρη του ανιψιού και το δεύτερο αμέσως ήταν του Καταχανάκη του Γιώργη θυμάμαι, αξέχαστα ότι Παρασκευή και Σάββατο έβγαλα κοντά 800.000 δραχμές, που ο πατέρας μου δεν τα έβγαζε σε δυο μήνες… Τότε λοιπόν είπα: Δεν με παρετά και το Λύκειο και η ψυχολογία και όλα;

kjkiriakais 2

-           Υπήρχαν λεφτά τότε έτσι;

-           Βέβαια τότε ναι πολλά!

-           Φτάνουμε σε μια δισκογραφική δουλειά που εγώ από εκεί σε γνώρισα. «Στα ψεύτικα λόγια»! Άκρως προσεγμένη και μουσικά και στιχουργικά, με ένα τραγούδι που ακόμα και σήμερα παίζει το κάστρο η καρδιά μου!

-           Ένα τραγούδι του Γιάννη του Ρουκουνάκη!

-           Εδώ πως πήγαν τα πράγματα;

-           Πήγαν ανέλπιστα καλά εδώ τα πράγματα δόξα τον Θεό, χρήματα βέβαια δεν πήρα ξεκάθαρα..

-           Από την δισκογραφία πιστεύω ότι κανείς δεν βγάζει χρήματα! Από την διαφήμιση όμως μια χαρά θα πήγαμε...

-           Θα πάρεις  δέκα - είκοσι γλέντια σωστά; Σωστά! Όμως ούτε αυτό έγινε ...

-           Όχι;

-           Όχι για αυτό ίσως να φταίω εγώ που δεν εκμεταλλεύτηκα σωστά το πράγμα. Το πήγα όπως πήγε. Δεν το άρπαξα από τα μαλλιά να εκμεταλλευτώ, να πάρω πέντε μαγαζιά να πω: Παιδιά είμαι ο Κυριακάκης ο Νίκος να τους ζητήσω να παίξω... Τότε ήταν διαφορετικά τα πράγματα… Έπρεπε να τους πάρεις εσύ τηλέφωνο για να πας να παίξεις στα μαγαζιά. Δεν είναι όπως είναι σήμερα που εκείνοι σου τηλεφωνούν και σε ψάχνουν... Ήταν ακόμα ποιο αθώα τα πράγματα!

-           Μετά από αυτήν την δισκογραφία το επόμενο βήμα που ακολουθεί; 

-           Μετά ήρθαν τα καρφιά... Μετά ήρθε το Κρέτα Τσάνελ, κάτι που πολύς κόσμος δεν γνωρίζει. Η κατάκριση από κάποιους δεν ήρθε γιατί ενόχλησε το στυλ μου. Τότε είχα αποδείξει στον εαυτό μου ότι μπορώ να κάνω τα πάντα αρκεί να θέλω να το κάνω. Έρχεται λοιπόν το κανάλι, συγχρόνως βγάζω μια σχολή στην Αθήνα τότε τηλεπαρουσίασης και δημοσιογραφίας . Ατή η σχολή δεν μου έδωσε το δικαίωμα να κάνω τον δημοσιογράφο μου έδωσε όμως το δικαίωμα να μάθω πως θα κάνω την δουλειά αν χρειαστεί. Κάνω μια εκπομπή λοιπόν εκεί για 8 χρόνια που στέφεται με μεγάλη επιτυχία. Μου δίνουν επίσης κάποιες εορταστικές εκπομπές να τις κάνω και μετά έρχεται ο Κώστας Φραγκάκης και η εταιρία του Κρέταφον. Συζητάμε να κάνουμε μια δουλειά μαζί έναν δίσκο ζωντανή ηχογράφηση. Εκεί είναι τώρα το μυστικό της κατακραυγής. Βλέπαμε τον Κυριακάκη από την μια μεριά γνωστό στα ΜΜΕ, σε όλα τα σπίτια μέσα και στον δρόμο με την αγάπη του κόσμου και μια στιγμή βλέπουν τον Κυριακάκη να κάνει κάτι εμπορικό, κάτι που φάσκει από την μια και αντιφάσκει από την άλλη... Από την μια παραδοσιακός στην εκπομπή, από την άλλη άκρως εμπορικός, αλλά χωρίς κανένα στοιχείο σκυλάδικου, γιατί οι φρουροί δεν ήταν σκυλάδικο! Δυο λαούτα έπαιζαν, μια λύρα, ούτε μπάσο, ούτε κιθάρα παίζει μέσα ....

-           Να πούμε τότε ότι είχαν εμφανιστεί για πρώτη φορά στην Κρήτη οι ειδικοί φρουροί ένα σώμα ασφαλείας...

-Βέβαια! Θα σου πω όμως μπαίνουμε να κάνουμε τότε τον δίσκο μου στέλνει τότε ο κύριος Ζαχαριουδάκης Εύθυμης κάποιες μαντινάδες με τους φρουρούς τις έδειξα στον Φραγκάκη και μου λέει: Πες του να βγάλει κι άλλες… Στέλνε κι άλλες στέλνε κι άλλες, όσο γράφαμε, έστελνε τραγουδούσαμε εμείς… Μου λέει τότε ο Φραγκακης: Αυτός ο δίσκος που θα κανείς σήμερα θα σου φέρει μεγάλη δόξα, αλλά θα είσαι έτοιμος για κάθε πόλεμο που θα δεχτείς! Μου το είπε ο άνθρωπος… Εγώ όμως αντί να πω όχι δεν το βγάζω, είπα πάμε προχωράμε... Εσύ είσαι ο αρχηγός μου λέει και ότι πεις εσύ θα γίνει, του απαντώ! Λοιπόν ότι επειδή έχεις κάνει έξοδα και μένα μου αρέσει που θα πιάσει αυτό που κάνουμε προχωράμε...

 

-           Ήταν εύκολος αυτός ο τρόπος για τον Κυριακάκη να πιάσει και να γίνει ευκολότερα γνωστός;

-           Ξέρεις Γιάννη μου πόσοι έχουν γράψει εμπορικά cd; Παρά πολλοί...

-           Και γιατί δεν πιάνουν όλοι;

-           Μακάρι να ήξερα.. Δεν ήταν ποτέ εύκολο να κανείς σουξέ ούτε χτες ούτε προχτές ούτε σήμερα! Το εύκολο είναι να βγεις σε ένα ραδιόφωνο και να κατακρίνεις κάποιον που έκανε σουξέ… Εύκολο πολύ αυτό. Να βγω αύριο να πάρω πέντε ραδιόφωνα και να πω θέλουμε σούσουρο; Εγώ είμαι εδώ θα κράξω δυο άτομα και όλοι θα ασχοληθούν μαζί μου..

-           Τότε λοιπόν αρχίζει η σταύρωση! Να σε κατηγορούν επειδή τραγούδησες τους φρουρούς δηλαδή εσύ τότε χάλασες την κρητική μουσική;

-           Προφανώς ναι εγώ την χάλασα τότε και συνάμα και την παράδοση της Κρήτης.

-           Εσύ;

-           Ναι εγώ, αφού έτσι ισχυρίζονται..

-           Δεν υπήρξε δηλαδή πριν από εσένα κάποιος άλλος; 

-           Κανείς δεν έχει χαλάσει την Κρητική μουσική! Η μουσική πάει μπροστά Γιάννη μου πάντα. Όταν είμαι ικανός να χαλάσω η να φτιάξω μια μουσική με τιμάει έχω δύναμη...

-           Η αλήθεια είναι ότι θέλει μεγάλη δύναμη να χαλάσεις μια μουσική αιώνων ...

-           Εγώ λοιπόν δεν χάλασα κάτι όμως τους ευχαριστώ όλους αυτούς που έβγαλαν τόση κακία και μίσος πάνω μου..

-           Φεύγεις από Κρήτη τότε γιατί; Γιατί δεν άντεξες την κατακραυγή του κόσμου;

-           Όχι έφυγα από Κρήτη, γιατί έπαιρνα πολλά λεφτά, όπως και τους φρουρούς τους έβγαλα, γιατί έπαιρνα πολλά λεφτά..

-           Πληρώθηκες από τους φρουρούς;

-           Από τα γλέντια μου βεβαίως!

-           Από την εταιρία;

-           Η εταιρία έκανε το χρέος της ως όφειλε να το κάνει και την ευχαριστώ παρά πολύ! Εγώ δεν έχω παράπονο και δεν βγάζω κακία σε κανέναν ...

kjkiriakais 4

-           Είχαν ακουστεί πολλά τότε! Όπως σε είχαν δείρει πως σε είχαν πάει μέσα οι φρουροί, σου την έπεφταν συνεχώς και πολλά αλλά.

-           Τίποτα δεν ισχύει! Έχω πολλούς κακούς φίλους ειδικούς φρουρούς! Θα πω εγώ ακόμα και προχτές μου είπε ένας: Μα βγάλε κάτι να μας διαφημίσεις… Δεν έχω πρόβλημα, ούτε είχα ποτέ πρόβλημα. Εσυ το ξέρεις παρά πολύ καλά, ότι το ποινικό μου μητρώο είναι τόσο καθαρό που δεν νομίζω να υπάρξει και λόγος ποτέ να λερωθεί! Έχω δυο κόρες που θέλω να είναι περήφανες για τον πατέρα τους....

-           Ποιο είναι το παράπονο σου όλα αυτά τα χρόνια ρε φίλε;

-           Το παράπονο μου είναι ότι αυτό που έχω κάνει εγώ στην καριέρα μου το χουν κι άλλοι μετά και το κάνουν ακόμα και τώρα σήμερα! Για πολλούς είμαι ο μοναδικός που έκανα αυτό το λάθος, για λίγους ξεχάστηκε και για μένα μόνο έμεινε το παράπονο...

-           Ακόμα και σήμερα κατηγορείτε ο Κυριακάκης;

-           Κατηγορούμαι; Όχι, δεν μπορούν να κατηγορήσουν για κάτι πλέον! Έχει μείνει αυτή η ρετσινιά που λένε: Ο Κυριακακης; Αααα αυτός που είχε κάνει αυτά κάποτε λες και χάλασα σπίτια ανθρώπων....

-           Τις συνέπειες αυτές αν τις ήξερες τότε;

-           Θα το έκανα φίλε ξανά πάλι...

-           Κάνοντας το ταμείο μετά απ όλα αυτά χάνεις φίλους, που νόμιζες ότι είχες;

-           Αυτό που νόμιζα ότι είχα. Αυτούς που είχα τους έχω ακόμα.

-           Τους κράτησες λοιπόν.

-           Οι κρασόφιλοι χάθηκαν ..

-           Οι αυλικοί δηλαδή χάθηκαν ..

-           Ε, αφού είναι αυλικοί, προφανώς βρήκαν μια καλύτερη αυλή...

-           Πάμε Αθήνα φεύγουμε από την Κρήτη εντελώς σπάνιες εμφανίσεις στην Κρήτη πλέον...

-           Μετά άρχισαν τα αλλά, ότι χώρισα ότι άφησα την γυναίκα μου.

-           Η δουλειά του κόσμου είναι να λέει και η δικιά σου να μην ακούς. Η ιστορία μετά από όλα αυτά τι δείχνει;

-           Η ιστορία δείχνει σε ότι δουλειά κι αν κανείς, ότι αυτοί που θα μείνουν θέλουν το καλό σου, αυτοί που θέλουν να σε δούνε ψηλά, αυτοί που φύγανε είναι εκείνοι που δεν σε πίστεψαν ποτέ αυτό μένει....

-           Λεφτά πήρες; Τα παιδάκια σου τα μεγάλωσες;

-           Ναι βέβαια!

-           Τα παιδάκια σου έμειναν ικανοποιημένα ;

-           Τα παιδιά μου δεν ήταν ικανοποιημένη σε ένα και μόνο πράγμα ότι ο μπαμπάς τους δεν ήταν ποτέ στο σπίτι..

-           Από άποψη χρηματική είχαν τα πάντα στο σπίτι; 

-           Δεν τους έλειψε ποτέ κάτι παρά μόνο τα πρώτα χρόνια της καριέρας μου που υπήρχε φτώχεια! Που δεν είχα χρήματα να πάρω τσιγάρα και ορκίστηκα ότι θα κάνω αυτό που πρέπει πάντα και θα είναι έντιμο και δεν θα βλάψω κανέναν και ποτέ… (Δεν ήμουν πάντα συνεπής στον λόγο μου, μα δεν έφαγα και ανθρώπου λεφτά.) Έκανα ότι έπρεπε να κάνω για τα κοπέλια μου! Δεν διέλυσα την οικογένεια μου, ούτε καμία άλλη οικογένεια, δεν ανακατεύτηκα ποτέ με ουσίες.

-           Ναρκωτικά και ουσίες; Δοκίμασες;

-           Εγώ προσωπικά; Ποτέ… Μα ποτέ!

-           Είχαν ακουστεί για σένα και για λαθρεμπόριο όπλων.

-           Επειδή τραγούδησα για όπλα, ακούστηκε κι αυτό... Ποτέ και ειλικρινά!

-           Λεφτά στην Αθήνα; Πολλά ;

-           Ήμουνα το μοναδικό σουξαρισμένο όνομα στο «Καραμέλα» επί δυο σεζόν! Άφησα τρία επί πέντε η μια πλευρά στο Καραμέλα από το πιο καλά μαγαζιά εκείνης της εποχής στην Αθήνα! Νέοι άνθρωποι μέσα από 18- 60! Μεγάλη καριέρα, μεγάλη δόξα, πολλά λεφτά. Το λάθος μου ποιο ήταν; Αγόρασα ένα αμάξι που δεν έπρεπε να το πάρω, ένα jagouar αυτό ήταν λάθος… Γιατί το έκανα; Ήταν το σύστημα τέτοιο δεν μπορούσες να έχεις μικρό αμάξ. Ήταν ο τρόπος που έπρεπε να κινηθεί ο καλλιτέχνης....

-           Με ποια ονόματα ήσουν εκεί;

-           Ήμουν με Καλλίδη, με την Κατερίνα Στανίση, με την Θέλξη, μια εποχή με Τερλέγκα, μια άλλη εποχή με Κωνσταντινοπούλο, με Γιαννούλη Βαζαίο, με τον Αρσενίου, με την Τζούλια Αλεξανδράτου… Ήμουν με μεγάλα ονόματα, παράπονο δεν έχω!

-           Αν γύριζε ο χρόνος πίσω να ξανά πας στην Αθήνα πας με τα ίδια δεδομένα ή πας  με κάτι διαφορετικό στο μυαλό σου;

-           Τώρα δεν θα πήγαινα Γιάννη μου, έχω τις επιχειρήσεις μου, ζω από αυτές και δεν θα άφηνα την δουλειά μου πίσω..

-           Έχεις βγάλει από πάνω σου όλες αυτές τις βρώμιες και τις λάσπες που όλα αυτά τα χρόνια σου πέταξαν;

-           Να σου πω! Λάσπη δεν είχα ποτέ απάνω μου χωρίς εγωισμό, κατάλοιπα δεν έχω πάνω μου! Να ναι όλοι τους καλά και δεν το παίζω πονόψυχος και μεγάλη ψυχή, αλλά ναι όλοι τους καλά γιατί αυτά ξέρουν και αυτά είπανε...

-           Ήξερες να παίζεις παραδοσιακά; ( γέλια)

-           Ούτε τώρα δεν ξέρω και ξέρεις γιατί; Γιατί ένας τεράστιος μουσικής της κλασικής μουσικής είπε μεγάλωσα και ακόμα και τώρα αρχίζω να μαθαίνω. Παίζω λύρα Γιάννη μου και προσπαθώ να παίζω καλά… Τώρα αν δεν παίζω εύχομαι να μάθω κάποια στιγμή.

-           Δισκογραφική δουλειά πριν κάποια χρόνια με Αντώνη Σαλουστρο γιατί; Για να σε αποδεχθεί ξανά ο κόσμος; 

-           Θα σου πω! Ο Αντωνης τότε ρίσκαρε , ρίσκαρε τι; Θα σου πω… Του είπαν τότε παρά πολλοί: Καλά με τον Κυριακάκη πας να γράψεις; Αυτό το πράγμα αυτός ο άνθρωπος το έκανε και εγώ τον ευχαριστώ γι αυτό..  Δεν άκουσε κανέναν έκανε αυτό που ήθελε ρίσκαρε...

-           κατηγορήθηκε και αυτό το βήμα αυτό το cd;

-           Ο Αντώνης κατηγορήθηκε όχι η δουλειά.. Σαν cd δεν άκουσα κανέναν να πει κάτι κακό. Άκου το οξύμωρο: Δεν κατηγορήθηκε από κανέναν, αλλά δεν πούλησε και τίποτα...

-           Να πω ότι είναι η κατάρα σου αυτή; Ότι αν δεν γράψεις κάπως διαφορετικά δεν θα πουλήσεις;

-           Πρέπει να κατηγορηθώ για να πουλήσω αλήθεια είναι αυτό.

-           Αν δεν γράψεις του τύπου φρουρούς δηλαδή δεν πουλάς;

-           Του τύπου εμπορικά θα έλεγα... Τώρα ετοιμάζω μια νέα δουλειά η οποία δεν έχει καμία σχέση με τίποτα ως τώρα. Θα ακούσεις νέες μουσικές, νέα πράγματα, παρέα με τον Χαραλαμπάκη τον Γιάννη.

-           Θα πουλήσει πιστεύεις;

-           Ξέρω και είμαι σίγουρος, ότι κάνει σουξέ! Σου το λέω με βεβαιότητα αυτό....

-           Είναι η μοίρα του καλλιτέχνη να μοιράζεται την επιτυχία με όλο τον κόσμο και την αποτυχία να την σηκώνει μόνος του στην πλάτη του;

-           Η μοίρα του είναι, και δεν είναι μόνο του καλλιτέχνη, αλλά όλου του κόσμου που κάνει κάτι καλό στην ζωή του... Χέρι που δεν κόβεται προσκύνατο λέει μια παροιμία! Έτσι λοιπόν ένας άνθρωπος που είναι επιτυχημένος στην ζωή του, του φιλάμε το χέρι κι ας μην τον γουστάρουμε! Μόλις από τύχη όμως; «Ντα γω του τα λεγα… Δεν έκανε αυτός γι αυτό που είχε διαλέξει...»! Δεν είναι λοιπόν μόνο ο καλλιτέχνης...

kjkiriakais 1

-           Έγραψες τότε ένα τραγούδι με τίτλο «Μην αλλάξεις σταθμό…»! Θέλω την ιστορία αυτού του κομματιού...

-           Ήμουν στην Ιεράπετρα τότε! Εποχή που είχα γράψει τους φρουρούς… Έπαιζα όλες τις μέρες από Τετάρτες έως Κυριακές. Έχω πάρει την γυναίκα μου και κάνουμε διακοπές λοιπόν τότε στη Γρα Λυγιά. Και ένα βράδυ δεν έχω ύπνο λέω στην γυναίκα: Θα κατέβω στην θάλασσα λίγο με το μαντολίνο… Κάθομαι μπροστά στο κύμα και το έγραψα εκεί Γιάννη μου.. Είχε ωραία θεματολογία το κομμάτι «Μην αλλάξεις σταθμό...»  Έπαιξε σε όλα τα ραδιόφωνα, σε όλη την Ελλάδα!

-           Εσύ γιατί δεν τραγούδησες ποτέ σκυλάδικο; Δεν ήσουν αυτού του στυλ;

-           Σε δισκογραφία ποτέ δεν τραγούδησα Γιάννη μου! Στο «Καραμέλα» όταν ήμουν όμως στην Αθήνα τραγουδούσα και λαϊκά... 

-           Εκεί πουλούσε Κρήτη;

-           Όχι βέβαια είναι δυνατόν; Θα πουλούσα Σκορδαλό στο «Καραμέλα»; Ποτέ...

-           Τότε γιατί να κατηγορηθείς τόσο πολύ;

-           Μακάρι να ήξερα φίλε μου....

-           Έβγαινες στα ραδιόφωνα θυμάμαι σε αντιπαραθέσεις και γινόταν λίγο χαμός! Γιατί το έκανες αυτό;

-           Εγώ τα έχωνα Γιάννη μου. Είχα την τάση να μην αφήνω τίποτα να πέσει κάτω Εγώ έχω ένα κακό Γιάννη μου! Όταν νευριάσω δεν ελέγχομαι...

-           Το πλήρωσες αυτό ποτέ;

-           Ναι, γιατί μετά που ηρεμούσα, έβλεπα ότι δεν έπρεπε να χω μιλήσει… Να σου πω μια κουβέντα που δεν έπρεπε να χα πει: Στου Τριγώνη την εκπομπή είπα ότι αφού ο κόσμος της Κρήτης θέλει να τον δουλεύει κανείς. Τότε θα γίνω και εγώ ένας από αυτούς να τον δουλεύω. Να σου πω τι εννοούσα λοιπόν: Παίζω ή δεν παίζω παραδοσιακά, αν θέλω; Νομίζω πως παίζω. Έπρεπε λοιπόν να κάνω μόνο αυτό και την άλλη μου πτυχή με ότι άλλο τραγούδησα να την κρύβω και να την βγάζω μόνο εκεί που με παίρνει. Και να μαι λοιπόν εγώ αυτός που τους κοροϊδεύει παιδιά… Εγώ είναι εδώ ο παραδοσιακός στην Κρήτη και όλα τα υπόλοιπα στην Αθήνα...

-           Αυτό όμως δεν είναι κακή κουβέντα..

-           Αυτό ενόχλησε όμως, δηλαδή κοροϊδεύεις; Αυτό είπαν κάποιοι, αυτό όμως δεν έπρεπε να το χω πει ποτέ εγώ… Συνήθως σε κάποιον που έχει πρόβλημα δεν πρέπει να του το λες! Σήμερα να μην μιλάς να του το κρατάς κρυμμένο… Όταν πουλάς καλλιτεχνικά η αλήθεια σου δεν εκτιμάται. Δυστυχώς ποτέ...

-           Τούτη την στιγμή, πώς είναι μουσικά ο Νίκος Κυριακάκης;

-           Γιάννη μου δεν πουλάω καθόλου...

-           Ούτε γάμους, ούτε γλέντια;

-           Τίποτα καθόλου δουλειά, λίγα πράγματα...

-           Δεν έχεις δουλειά λόγο κρίσης ή πληρώνεις το μουσικό σου παρελθόν;

-           Όχι δεν πληρώνω τίποτα από το παρελθόν μου!  Έχω δείξει κατά καιρούς τι είμαι!

-           Τι σχέδια έχουμε για το μέλλον; Ή το αφήνεις, γιατί όταν κανείς όνειρα. ο θεός γελάει;

-           Ναι, αλλά και όταν δεν κανείς όνειρα, ο θεός σε λυπάται .. Όλο και κάτι έχουμε Γιάννη μου....

-           Έχεις ένα στούντιο ηχογραφήσεων στην Αγία Βάρβαρα! Καλά το λέω;

-           Ναι το στούντιο ήχων είναι εκείνο! Γιάννης ο Χαραλαμπάκης και δόξα τον θεό πάει μια χαρά… Υπέροχα θα έλεγα ότι πάει και ευχαριστούμε τον κόσμο για την αγάπη και την στήριξη του...

-           Θα ήθελες να μπεις ξανά ενεργά στην παραγωγή της Κρητικής μουσικής;

-           Είμαι Γιάννη μου στην παραγωγή! Πλέον όμως δεν τρελαίνομαι για να κάνω σουξέ… Δεν με ενδιαφέρει να κάνω επιτυχία, γιατί πλέον δεν ζω από την μουσική… Ζω από άλλη δουλειά πλέον αγαπώ την μουσική και την βλέπω από την δικιά μου οπτική μεριά πλέον...

-           Τα οικονομικά κασέ αλήθεια πως πάνε σήμερα;

-           Στα γλέντια; Αν έχουν πέσει εννοείς;

-           Ναι, αν έχουν πέσει..

-           Δηλαδή,υπάρχουν ακόμα και με ρωτάς; Εγώ νόμιζα ότι δεν υπάρχουν Γιάννη μου! Εγώ προσωπικά ας πούμε, αν βγάλω σήμερα 800 με 1000 ευρώ δεν ζητάω τίποτα παραπάνω! Και αυτά τα χρήματα τα μοιράζονται 4 άτομα και όχι μόνος μου… Δηλαδή το κάθε Σάββατο που θα παίξω να πάρω 250 ευρώ από τα οποία τα 50 ευρώ πρέπει να το βάλω στο φάκελο για χάρισμα. Αν κεράσουμε και κανένα ποτέ βάλε και την βενζίνα δες τι μας μένει… Αυτές είναι η αλήθειες για τα κασέ που δεν τις λέει κανείς...

-           Πιστεύεις ότι τα παιδιά σου είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους σε σταύρωσαν;

-           Είναι ότι καλύτερο έκανα στην ζωή έως σήμερα και σε αυτό το κομμάτι δεν μπορεί κανείς Μα κανείς να με κατηγορήσει, ούτε να με προσβάλει! Αυτό οφείλεται και στην γυναίκα μου βέβαια όχι μόνο σε εμένα! Σε μια γυναίκα που όσο μου στάθηκε, μου στάθηκε μόνο η μάνα μου και την ευχαριστώ πολύ!

-           Ποσό δύσκολο είναι να παλεύει μια γυναίκα μια τέτοια καριέρα της Αθήνας, αλλά και πως το δέχτηκαν τα παιδιά σου να λείπεις συνέχεια από το σπίτι; Να διαβάζουν ότι χώρισες ότι… ότι… ότι … τα ότι ακούστηκαν τότε! Να παίρνουν φίλοι σου τηλέφωνο να της λένε: Χώρισες; Ε δεν πειράζει, ποσό δύσκολο όλο αυτό; 

-           Υπήρχαν και όλοι αυτοί Γιάννη μου! Όμως η γυναίκα μου, αυτή η γυναίκα μου, ανέθρεψε τα κοπελιά μου τόσο όμορφα και οφείλω να το αναγνωρίσω αυτό! Δύσκολα πέρασε το σπίτι μου όμως αυτό είναι το τίμημα της καριέρας....

-           Τι ετοιμάζεις τώρα;

-           Μια νέα δουλειά με τον Χαραλαμπάκη τον Γιάννη με δώδεκα νέα τραγούδια που θα γράψεις και εσύ! Μέσα δυο τραγούδια και ο Ραπτάκης ο Γιώργης και αρκετοί ακόμα αξιόλογοι του στίχου....

-           Παρόλο που σε έχουν κατηγορήσει οι καλοί στιχουργοί της Κρήτης, δεν σου γύρισαν ποτέ την πλάτη... Πώς γίνεται αυτό; 

-           Δεν έχω παράπονο από κανέναν! Κανείς δεν μου είπε όχι… Εμένα με αγάπησαν και ο κόσμος και οι στιχουργοί. Οι καλλιτέχνες δεν με αγάπησαν και οι δημοσιογράφοι που ήθελαν να χουν θέμα να σχολιάζουν....

-           Νίκο μου καλές δουλειές σου εύχομαι και καλό καλοκαίρι!

-           Γιάννη μου υγεία να έχουμε και εμείς και όλος ο κόσμος! Σε ευχαριστώ για την φιλοξενία σου…