Ανήμερα…του αγίου Βαλεντίνου

 

Γράφει ο Μεσαρίτης

 

Μέρες, λόγω αποκριάς, των μεταμφιεσμένων,

μέρες γιορτής, κεφιού, γλεντιού, ζούμε μικροί-μεγάλοι,

παρόλα αυτά που σκέφτομαι και σας τα γράφω πάλι,

συνέπεσε και η γιορτή, η των ερωτευμένων!

 

Του Βαλεντίνου η γιορτή, τί ευτυχής ημέρα!

ημέρα αφοσίωσης κι ερώτων φλογερών!

ώφου….πως σκανδαλίζομαι, ετούτον τον καιρόν,

με όσα βλέπω σίγουρα, δε θα τα βγάλω πέρα.

 

Σήμερα από το πρωί, πιασμένοι χέρι-χέρι,

άραγε τί να σκέφτονται, ένας θεός το ξέρει.

 

Βλέπω μια τρυφερότητα στα πρόσωπά τους μόνο,

νιώθουν και τον υπόλοιπο, άραγε, έτσι χρόνο;

 

Θωρώ τις διαθέσεις των, εκείνης και εκείνου!

που όρκους δίνουν ενώπιον, τ’ αγίου Βαλεντίνου.