Γιατρέ, δε σε ξεχνούμε…

 

Έχουν περάσει τρία χρόνια από τον ξαφνικό χαμό του γιατρού του Τυμπακίου, του γιατρού των φτωχών, του αείμνηστου Μιχάλη Γιαννακάκη!

 

            Του ανθρώπου που πάνω από 35 χρόνια προσέφερε απλόχερα της ιατρικές του γνώσεις στους Τυμπακιανούς, στους Αμαριώτες και γενικά σε όλο τον κόσμο που τις είχε ανάγκη.

            Ήταν ο «Γιατρός των φτωχών», ο γιατρός που και μετά τη σύνταξή του έμεινε πιστός στον όρκο του Ιπποκράτη και το καθήκον του και συνέχισε να προσφέρει δωρεάν τις γνώσεις του στο Δημοτικό Ιατρείο Τυμπακίου που λειτουργούσε δίπλα από το Δήμο.

            Γεννημένος το 1943 στον Πλάτανο Αμαρίου ήταν ένα από τα τέσσερα παιδιά του γιατρού Γιάννη Γιαννακάκη και της Γεωργίας Λενακάκη από τον Καλοχωραφίτη.

            Ο πατέρας του ήταν ο πρώτος γιατρός στα Αμαριώτικα και εξυπηρετούσε όλα τα χωριά της Ρίζας του Ψηλορείτη.

Έτσι ο Μιχάλης ο πρώτος από τα παιδιά του, ακολούθησε το επάγγελμα του πατέρα του σπουδάζοντας ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

            Ήταν Γενικός Γιατρός και ήλθε στο Τυμπάκι το 1980. Αρχικά εργάστηκε στο Αγροτικό Ιατρείο Τυμπακίου και στη συνέχεια στο ΙΚΑ Τυμπακίου, ως τη σύνταξή του το 2011.

            Αλλά και όταν βρέθηκε συνταξιούχος, αποφάσισε να συνεχίσει να προσφέρει τις ιατρικές του υπηρεσίες στον τόπο του και τους συνανθρώπους του.

            Σε συνεργασία με το Δήμο Φαιστού δημιουργήθηκε τότε Δημοτικό Ιατρείο δίπλα στο Δημοτικό κατάστημα, όπου προσέφερε από το πρωί έως το απόγευμα καθημερινά τις γνώσεις του σε όσους τον επισκεπτόταν.

            Δεκάδες άνθρωποι έκαναν ουρά κάθε μέρα για να τον συμβουλευτούν και να γράψουν φάρμακα.

            Ας είναι αιωνία η μνήμη του…