«Ίντα να τα κάμει ο άθρωπος τα σωστά αμάθια, άμα δεν είναι σωστή η κεφαλή του;»

 

*          Του Μιχάλη Στρατάκη*

Η θειά μου η Βαγγελιά, αμπλά του κύρη μου, ήτανε άθρωπος βαθειά φιλοσοφημένος.

Όσο φιλοσοφημένος μπορεί να είναι ένας άθρωπος πρωτόγονος κι αγράμματος, μα σίγουρα πιότερο φιλοσοφημένος από τους υστερόγονους παραμορφωμένους ταχαμουτζήδες.
Η μοίρα της όρισε να φυτευτεί η ζήση της στις Γκαγκάλες, όπου και χώθηκαν οι ρίζες της βαθειά στο χώμα. Ποτέ της δεν αλάργεψε από το Γκαγκαλιανό κάμπο, ποτέ της δεν παντρεύτηκε, μα και ποτέ της δεν καταδέχτηκε να βαρυγκομήσει και να παραπονεθεί, τουλάχιστο μπροστά σε άλλους.
Λιγόλογη, τόσο που πολλές φορές που προσπαθούσα με το τσιγκέλι να βγάλω από το στόμα της μια κουβέντα, εσπούσε το τσιγκέλι.
Μαζί πηγαίναμε τη βραδιά της Ανάστασης στην εκκλησιά των Γκαγκαλών.
Σαν να τη θωρώ τώρα δα στην αυλή της εκκλησιάς, να ανημένει με ολοφάνερη αγωνία το άκουσμα του χαρμόσυνου μαντάτου από τα χείλια του παπά.
Σαν να τη θωρώ τώρα δα, τη στιγμή που άρχιζε ο παπάς να λέει το ''Χριστός Ανέστη'', να γονατίζει, μαζί με όλες τις γυναίκες του χωριού και να τρίβει τις απαλάμες της στο χώμα.

Ύστερα, έτριβε με τις απαλάμες της το πρόσωπό της και ολόκληρη την κεφαλή της.
Εξάνοιγα τις άλλες χωριανές και παραξενευόμουν που αυτές έτριβαν μόνο με τα δαχτύλια τους τα μάθια τους και δεν έκαναν αυτό που έκανε η θειά μου η Βαγγελιά.
Κάποτε τη ρώτηξαγια να μου ξεδιαλύνει το μυστήριο.
''Μα γιάντα θεία τρίβετε τα χέρια σας στο χώμα;''
''Για τα μάθια καμάρι μου. Το καλύτερο γιατρικό για τα μάθια ετούτονα είναι'' μου απάντησε.
''Και γιάντα οι άλλοι τρίβουνε το χώμα στα μάθια τους κι εσύ το τρίβεις σ' όλη την κεφαλή σου;'' τη ματαρώτηξα.
Δε μου αποκρίθηκε αμέσως, μα αφού είχαμε γυρίσει στα πατρογονικά μας.
Τότε μου εξήγησε ξεδιαλύνοντας μου το μυστήριο που τριβέλιζε το νου μου.
''Ίντα να τα κάμει ο άθρωπος τα σωστά αμάθια, άμα δεν είναι σωστή η κεφαλή του;'' μου 'πε.
Στο πρόσωπο, στα μαλλιά και στο λαιμό της ακόμη έβλεπα το χώμα της αυλής της εκκλησιάς.
Ακόμη και σήμερα, με δέος θυμούμαι εκείνη την κουβέντα της θειάς μου της Βαγγελιάς στις Γκαγκάλες.
''Ίντα να τα κάμει ο άθρωπος τα σωστά αμάθια, άμα δεν είναι σωστή η κεφαλή του;''

*          Ο Μιχάλης Στρατάκης είναι δημοσιογράφος από τις Γκαγκάλες