«Θα το πω στον πατέρα σου»! Ο μπαμπάς ο «μπαμπούλας»

 

Γράφει η Ελένη Χαδιαράκου

«Θα το πω στον πατέρα σου!»! «Κάτσε να έρθει το βράδυ ο πατέρας σου και θα δεις τι θα πάθεις».

Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει μαμάδες να ξεστομίζουν «απειλητικές» φράσεις με πρωταγωνιστή τον πατέρα προκειμένου τα παιδιά να συνετιστούν; Γιατί όμως ο πατέρας «γίνεται» το μέσο εκφοβισμού με τέτοια ευκολία και ποιες συνέπειες έχει αυτό στην οικογένεια;
Υπάρχουν πολλά είδη μπαμπά-μπαμπούλα. Ο μπαμπάς εκείνος που λόγω αδιαφορίας αφήνει τη μαμά να τον χρησιμοποιεί ως εκφοβιστή της οικογένειας, προκειμένου τα παιδιά να πειθαρχήσου. Υπάρχει ο μπαμπάς που βλέποντας την αδυναμία της μαμάς  α χειριστεί τα παιδιά παίρνει εκείνος το ρόλο του «χειριστή» των καταστάσεων. Υπάρχει τέλος και ο σπασμωδικά αυταρχικός πατέρας, η  αυταρχική του διάθεση είναι κατάλοιπο της παλαιάς πατριαρχικής στάσεως, την οποία, ίσως, κληρονόμησε από τον πατέρα του. 
1. «Ο μπαμπάς –μπαμπούλας» λόγω αδυναμίας της μαμάς
Οι περισσότερες μαμάδες συνήθως δεν γνωρίζουν τον κατάλληλο τρόπο ώστε να θέτουν τα όρια στα παιδιά τους (πράγμα που είναι δύσκολο και απαιτεί προσπάθεια) με αποτέλεσμα κάποιες φορές που το παιδί είναι απρόθυμο να ακούσει τη μητέρα του, εκείνη να χρησιμοποιεί την πατρική φιγούρα για να «φοβίσει» το παιδί κι εκείνο να ακούσει και να κάνει αυτό που η μαμά του τού είπε. Στην περίπτωση αυτή απλώς ο πατέρας παίρνει τον ρόλο του εκφοβιστή προκειμένου να διευκολυνθεί η μητέρα.Τα παιδιά αισθάνονται την ανάγκη να βλέπουν στο πρόσωπο του πατέρα τους την αυθεντία, τη δύναμη εκείνη που μπορεί να καθοδηγεί. Όταν διαγνώσουν αβεβαιότητα και αντιφάσεις στην πατρική υπόσταση, γίνονται κι αυτά αβέβαια.
2. Ο «μπαμπάς- μπαμπούλας» που υποκρίνεται 
Είναι ο σύζυγος που υποκρίνεται μια φαινομενικά ανδρική αυταρχικότητα. Τον συναντούμε συνήθως σε ανδρόγυνα, όπου η έξυπνη γυναίκα συμπεριφέρεται σαν να αναγνωρίζει τον κυρίαρχο και αποφασιστικό ρόλο του, ενώ στην πραγματικότητα είναι εκείνη που ανατρέφει, διαπαιδαγωγεί, μορφώνει τα παιδιά και αναλαμβάνει κάθε ευθύνη.
3. Ο αληθινός «μπαμπάς μπαμπούλας» 
Μόλις έρθει στο σπίτι κυριαρχεί μια ατμόσφαιρα φόβου και δυσθυμίας. Οι γυναίκες με τέτοιους συζύγους φοβερίζουν τα παιδιά τους με τις φράσεις: «Περίμενε να γυρίσει ο πατέρας σου και θα δεις τι θα γίνει.» Στο τέλος, ο τύπος αυτός του πατέρα χάνει κάθε σεβασμό από μέρους των παιδιών του, όταν αυτά μεγαλώσουν. Τα παιδιά αισθάνονται την ανάγκη να βλέπουν στο πρόσωπο του πατέρα τους την αυθεντία, τη δύναμη εκείνη που μπορεί να καθοδηγεί. Όταν διαγνώσουν αβεβαιότητα και αντιφάσεις στην πατρική υπόσταση, γίνονται κι αυτά αβέβαια.
Τι σημαίνει για το παιδί: «Φοβάμαι τον μπαμπά, τη μαμά όμως την κάνω ό,τι θέλω» 
Σύμφωνα με την δόκτωρ Laura Markham Κλινική Ψυχολόγο στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια, τα παιδιά των οποίων οι γονείς συμπεριφέρονται με τέτοιο τρόπο καταλήγουν να αγνοούν και να «κάνουν ό,τι θέλουν« τη μαμά τους, ενώ έχουν κάποια όρια απέναντι στον πατέρα που είναι πιο αυστηρός. Σύμφωνα με την δόκτωρ, οι έρευνες αποδεικνύουν ότι η αυστηρή, ή αυταρχική ανατροφή των παιδιών έχει σαν αποτέλεσμα τα παιδιά να αποκτήσουν χαμηλή αυτοεκτίμηση αλλά και πολλά άλλα διάφορα προβλήματα
Τα προβλήματα που δημιουργεί ένας μπαμπάς-μπαμπούλας στα παιδιά 
1. Η αυστηρότητα του πατέρα στερεί από τα παιδιά την ευκαιρία να αναπτύξουν την αυτοπειθαρχία και να γίνουν υπεύθυνα 
Αντίθετα απ ότι πιστεύουν οι γονείς η αυτοπειθαρχία είναι ένας μηχανισμός που κινητοποιείται με την αγάπη. Αντίθετα, τα σκληρά όρια τα εμποδίζουν να αναπτύξουν υπευθυνότητα και συναισθηματική ωριμότητα.
2. Η αυταρχική ανατροφή μυεί τα παιδιά στο φόβο… 
… με αποτέλεσμα να εκφοβίζουν στη μελλοντική ενήλικη ζωή τους, τους ανθρώπους του στενού τους περιβάλλοντος.
3. Τα παιδιά με αυστηρό πατέρα, έχουν τάσεις για θυμό και την κατάθλιψη
Αυτό συμβαίνει γιατί η αυταρχική ανατροφή δεν τα βοηθάει να μάθουν να αντιμετωπίζουν και να διαχειρίζονται τα δύσκολα συναισθήματά τους
4. Η αυστηρή ανατροφή δε βοηθάει τα παιδιά να αμφισβητούν την εξουσία
Τα παιδιά αυτά μαθαίνουν να υπακούν, αλλά δεν μαθαίνουν να σκέφτονται για τον εαυτό τους. Έτσι, αργότερα στη ζωή είναι λιγότερο πιθανό να αναλάβουν τις ευθύνες των πράξεων τους.
5. Η αυστηρή ανατροφή υπονομεύει τη σχέση γονιού-παιδιού
Οι αυστηροί γονείς είναι συνήθως οι δυσαρεστημένοι γονείς. Έτσι τα παιδιά μη μπορώντας να αποκτήσουν την αγάπη τους, μεγαλώνοντας, ψάχνουν για την αγάπη σε όλα τα λάθος μέρη.

Πηγή: imommy.gr