Αξιολόγηση Εκπαιδευτικού 2

 

Γράφει ο Γιάννης Σηφάκης*

Η άλλη άποψη των συναδέλφων εκπαιδευτικών που είναι υπέρ της αξιολόγησης, είναι ότι ο Εκπαιδευτικός είναι η ραχοκοκαλιά της Εκπαιδευτικής διαδικασίας και αν θέλουμε να μιλήσουμε για αξιολόγηση της Εκπαίδευσης, θα πρέπει και ο Εκπαιδευτικός να αξιολογηθεί.

 

Εφόσον ο Εκπαιδευτικός αξιολογεί θα πρέπει να αξιολογείται. Βέβαια η καλοπροαίρετη αποδοχή και από τις δυο πλευρές (αξιολογητή –αξιολογούμενου) θα βοηθήσουν για να προαχθεί η εκπαιδευτική διαδικασία προς όφελος πάντα του μαθητή με μια συμβουλευτική διαδικασία.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η κατάρτιση και η πείρα δεν είναι απαραίτητα για να μπορέσει κάποιος να κάνει μια πολύ καλή αξιολόγηση, αν στον κάθε αξιολογητή δεν υπάρχουν μέσα του άλλα κυρίαρχα πράγματα για τον εαυτό του.

Ο ίδιος ο δάσκαλος θα πρέπει να προδιαγράφει την επιτυχία μιας εκπαιδευτικής διαδικασίας και για να συμβεί αυτό, θα πρέπει οι εκπαιδευτικοί να αξιολογούνται και μάλιστα αν εκείνοι θα βρίσκονται σε υψηλή στάθμη αξιολόγησης, τότε και στην εκπαίδευση θα είναι το ίδιο.

Δεν μπορεί ο εκπαιδευτικός να είναι αμέτοχος σε μια τέτοια διαδικασία στην οποία ο ίδιος συμμετέχει.

Είναι δηλαδή συμμέτοχος και φέρει ευθύνη για την επιτυχία της εκπαιδευτικής λειτουργίας του σχολείου.

Ο μαθητής είναι αυτός που θα απολαμβάνει τις υπηρεσίες που θα του προσφέρει ο καθηγητής του γι’ αυτό θα πρέπει αυτές να προσφέρονται από την πολιτεία από τους καλύτερους εκπαιδευτικούς ή να μπορεί να προσφέρει βασικές ικανότητες –δεξιότητες για τους μαθητές και αυτό θα μπορεί να το κρίνει η πολιτεία.

Είναι η παροιμία που λέει ο λαός, με όποιον δάσκαλο θα κάτσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις.

Ακόμη η αξιολόγηση θα κάμει ένα καλό δάσκαλο να γίνει ακόμη καλύτερος προς όφελος του, αλλά και της κοινωνίας .

Επίσης επειδή όλα τα δάχτυλα δεν είναι το ίδιο το ίδιο και όλοι οι δάσκαλοι δεν θα είναι το ίδιο.

Άρα θα μπορεί να αξιοποιηθούν ανάλογα με το τι αξίζει ο καθένας και για να καταλάβουν θέσεις, να αμειφθούν ανάλογα…

Θα μπορούν εκείνοι που δεν θα έχουν τις ικανότητες –δεξιότητες να βοηθηθούν ανάλογα σε μεγάλο ή μικρό βαθμό.

Η αξιολόγηση προσφέρει ακόμη και προστασία στον εκπαιδευτικό για κάποιες πράξεις τις οποίες κάνει και σε επέκταση η πολιτεία προσφέρει και διασφαλίζει στον μαθητή το «καλό προϊόν» μιας και αυτός είναι «ο πελάτης του».

Η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού θα δώσει τα αποτελέσματα για να μπορεί η πολιτεία να προγραμματίζει για την εκπαιδευτική του κατάρτιση, αλλά και την επιστημονική του εξέλιξη.

Μέσω της σωστής αξιολόγησης υπάρχει η αυτοαξιολόγηση με την συνεχή του στην αναζήτηση της πληροφορίας και της καλύτερης πρακτικής .

Η αξιολόγηση θα δώσει τη δυνατότητα στον εκπαιδευτικό αλλά και στον εργοδότη «στην προκειμένη περίπτωση το ΥΠ. ΠΑΙ. Ε.Θ» τη δυνατότητα πρόσληψης , μονιμοποίησης ,προαγωγής, μετάθεσης... Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι ρόλο θα πρέπει να παίξει και ο μαθητής εκείνος, ο οποίος θα ξέρει το ρόλο του μέσα στο σχολείο (υποχρεώσεις –δικαιώματα) θα μπορεί να συμμετέχει και εκείνος στην διαδικασία της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού.

Τελειώνοντας, θέλω να πω ότι η αξιολόγηση θα μπορεί να είναι η μόνη που θα εξασφαλίσει την αξιοκρατία, πράγμα στο οποίο θα πρέπει να είμαστε πρωτοπόροι εμείς οι εκπαιδευτικοί αλλά και σαν κοινωνία.

*          Ο Γιάννης Σηφάκης είναι καθηγητής στη Β/θμια Εκπ/ση Ηρακλείου