Σχολικός Σύμβουλος: Καιρός να κατατεθεί μια νέα πρόταση που θα στηρίξει τον εκπαιδευτικό και το σχολείο

Του Ζαχαρία Καψαλάκη

            Είχε ξεκινήσει με τους καλύτερους οιωνούς στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ο θεσμός του Σχολικού Συμβούλου.

            Θεσμός δασκαλογένητος, αφού ήταν πρόταση του κλάδου που όμως στην πορεία ατόνησε και χάθηκε.

            Ειλικρινά χάθηκε. Έχει χάσει πια την αποστολή του και τους στόχους του.

            Ειλικρινά πιστεύω – προσωπική άποψη – ότι, ότι είχε να δώσει στον κλάδο το έδωσε.

            Αλήθεια όμως, που χάθηκε ο θεσμός του Σχολικού Συμβούλου;

Χάθηκε ίσως στη μάχη των πτυχίων… Δυστυχώς ένα μεγάλο ποσοστό ασχολήθηκε εν μέσω της θητείας του στην συλλογή μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων, αντί να βρίσκεται καθημερινά στα σχολεία στηρίζοντας τους εκπαιδευτικούς.

Χάθηκε ίσως στην τάση μιας μερίδας των Σχολικών Συμβούλων να επιζητούν να διδάξουν στα Πανεπιστήμια – και πολλοί ήταν αυτοί που το έκαναν – αφήνοντας πίσω τα πραγματικά καθήκοντα τα οποία είχαν κληθεί να υπηρετήσουν.

Χάθηκε ίσως στην προσπάθεια διοργάνωσης σεμιναρίων τα οποία δεν ακουμπούσαν πλέον την εκπαιδευτική κοινότητα και τους απαξίωσαν στα μάτια των συναδέλφων.

Χάθηκε ίσως ότι έγιναν τελικά όργανα ενός συστήματος που καταπίεζε το δημόσιο σχολείο, χωρίς να προβάλουν καμία αντίδραση.

Χάθηκε ίσως γιατί σώπαιναν στην παιδαγωγική ερήμωση του δημόσιου σχολείου, με χαρακτηριστικότερη τη στάση τους στην αξιολόγηση.

Ίσως να χάθηκε, γιατί ωρίμασε πλέον και έπεσε από το δένδρο της εκπαίδευσης και σάπισε επί της γης.

Ίσως, ίσως, ίσως… Ο κάθε εκπαιδευτικός έχει στο μυαλό του διάφορα ίσως που συμπληρώνουν το πάζλ…

Καιρός για μια νέα πρόταση που θα στηρίξει τον εκπαιδευτικό και το δημόσιο σχολείο…

Καιρός η πολιτεία (και ο κλάδος) να ψάξει άλλη μορφή παιδαγωγικής καθοδήγησης, αφού ο θεσμός του Σχολικού Συμβούλου έκλεισε τον κύκλο του!

(ΥΓ: Σίγουρα, στην εκπαίδευση υπάρχουν και Σχολικοί Σύμβουλοι που τιμούν τη θέση του, που κοσμούν την εκπαίδευση. Προς Θεού… Η μπάλα δεν που παίρνει όλους…)